Attack on Krentan

Sessie 189

Dag 1 Vrijdag 9 september 3559

Nieuwberichten juli – augustus 3559

Interplanetaire nieuwsberichten

Argin nieuwsberichten

Nieuw Moulinoir Nieuwsberichten

Eind juli heb Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannyelk een uitnodiging ontvangen van Rang Dae-Hyun:
Beste ,
Mijn vrouw en ik zijn zeer verheugd dat de artsen onze zoon ChunYong genezen hebben verklaard. Wij willen iedereen die betrokken is geweest bij de bescherming en genezing van mijn zoon hiervoor bedanken. Daarom willen wij je uitnodigen voor de eerste vlucht van mijn ruimtejacht de Starlight Seraph op 9 september 3559. De reis zal ongeveer twee weken duren en de Seraph zal in ieder geval Napoleon aandoen. Laat alsjeblieft binnen een week weten of je van deze uitnodiging gebruik wilt maken.

Met de allerhartelijkste groeten,
Rang Dae-Hyun

Dit was uiteraard een kans die ze onmogelijk konden laten liggen. Een ontspannen reis op het meest luxe ruimtejacht dat ooit was gebouwd en dan ook nog naar Napoleon, en misschien verder, naar Mars of Venus? Dat past prima binnen twee weken. Ze dachten er allemaal zo over en hebben doorgegeven dat ze graag deelnemen aan deze reis.

Daarna ontving ze nog allerlei instructies voor de vlucht. Hoe laat ze op 9 september op de New Moulinoir space port moest zijn en wat er wel en niet mee mocht. Wapens en dergelijke zijn uiteraard verboden. Het programma voorziet onder andere in zang en dans. Verder is er een cultureel programma waarbij iedereen wordt uitgenodigd om daar passende kleding voor mee te nemen, liefst gebaseerd op de tradities van zijn of haar voorvaderen.

Op 9 september meldden ze zich op het afgesproken tijdstip op de New Moulinoir star port met al hun bagage. Ze kregen direct de VIP-treatment en werden eenvoudig langs security geloodst en met een limo naar de klaarstaande shuttle gebracht. Dit was shuttle van de Starlight Seraph zelf en de piloot, Teo Brandt, heette hen van harte welkom. Hij gaf nog wat instructies voor de vlucht, terwijl hun spullen werden ingeladen. De shuttle was niet heel groot en bood plaats aan twee piloten en zes passagiers. De shuttle kreeg vrijwel meteen toestemming om op te stijgen en na een vlucht van ongeveer 15 minuten kwam de Starlight Seraph, die zich in een relatief lage baan om Argin bevindt, in zicht.

Het ruimtejacht is bijna honderd meter lang en de romp is op het breedste punt 30 meter breed. De vleugels die smal beginnen en breder uitlopen naar achter verraden dat het ruimtejacht ook door de atmosfeer kan vliegen en waarschijnlijk kan landen. Op het breedste punt, aan de achterkant, zijn de vleugels meer dan 50 meter breed. De shuttle maakt een bocht om het ruimtejacht heen en de observatieruimte aan de voorkant en de skydome in het midden vallen het meeste op, samen met de twee grote motoren die links en rechts in de romp zijn geïntegreerd. Tom stuurt de shuttle naar de achterkant van het ruimteschip waar een dubbele deur openschuift en hij de shuttle netjes naar binnen brengt en laat landen. Nadat de deur is gesloten stappen ze uit en worden ontvangen door Kole Drent, de service manager. Hij laat hen door een aantal bedienden naar hun hutten brengen. De shuttle landt op deck 3 en ze lopen door een gang en gaan met de lift naar deck 4 waar ze aankomen in het atrium. Dat is een prachtige ruimte, voorzien van marmer en goud en op verschillende plaatsen zijn schilderingen van religieuze tafrelen. Een steward, Ina, neemt Danny en Jeanne mee naar de uitgang richting de boeg van het jacht, daar gaan ze een deur door naar een gang waar aan de bakboord kant hun hutten zijn, Danny in hut 11 en Jeanne in hut 14, helaas allebei zonder uitzicht naar buiten. Dat is ook de anderen niet gegund. Zij gaan met een andere steward, Vega, door een schuifdeur naar de spiegel, waar ze hutten aan de stuurboordzijde hebben. Hoshiko en Gary hut 19 en 20, direct naast de deur naar het atrium en dr. Gueverra hut 23. De hutten zijn behoorlijk ruim en voorzien van de meest luxe extra’s. Er ligt een scheepsmanifest, inclusief holo’s, zodat ze allemaal weten wie er aan boord is. Wat opvalt is een bijbel die in één van de nachtkastjes ligt.

Na zich te hebben opgefrist en omgekleed gaan ze naar het atrium waar een steward, Zuri, hen meeneemt naar de skydome, vanwaar ze een prachtig uitzicht hebt op Argin. Het is al behoorlijk druk en er lopen stewards rond met dienbladen met eten en drinken. Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannywaren waarschijnlijk één van de laatste, want ze zijn nauwelijks aangekomen of het jacht zet zich in beweging. Ze verwachtten dat ze iets zouden voelen, maar net als met Blue Star, is dit jacht voorzien van kunstmatige zwaartekracht waardoor de versnelling van het ruimtejacht niet voelbaar is.

“Dames en heren, mag ik jullie aandacht.” zegt Kole Drent, “Rang Dae-Hyun wil graag het woord tot jullie richten bij het begin van deze mooie tocht.”
De deuren naar het achterste gedeelte van dek 5 gaan open en Rang Dae-Hyun komt samen met zijn vrouw Rang Sung-Hee, zoon Rang Chunyong en dochter Rang Min-Seo de skydome binnen lopen. Zij zijn stijlvol gekleed en jullie zien dat Chunyong er fantastisch uitziet. Niets herinnert meer aan de ziekelijke jongen die, Dr. Gueverra, Gary, Jeanne en Danny, hebben gezien, tijdens de modeshow. Onder luid applaus betreden zij het podium dat aan de andere kant van de skydome is opgebouwd en Rang Dae-Hyun neemt het woord.

“Welkom waarde gasten, welkom aan boord van mijn prachtige jacht, de Starlight Seraph. Zoals sommige jullie wellicht weten komt de term seraph uit de bijbel en staat het voor een hemels wezen dat God prijst. Dit ruimteschip is een eerbetoon aan de Here en wij danken hem voor de inspiratie die hij de medici van mijn zoon gaf voor zijn genezing”. Dae-Hyun kijkt een aantal van de aanwezigen aan en als jullie zijn blik volgen zien jullie dat Bernadette Lafont één van hen is.

“Dit is de eerste reis van dit prachtige schip en ik heb jullie uitgenodigd om samen met ons deze eerste reis naar een nieuwe toekomst voor Chunyong te maken. In de uitnodiging die jullie hebben gekregen hebben we al een hint gegeven over onze bestemming en onze eerste haven zal Napoleon zijn. Dankzij de laatste technologie is het nu mogelijk om een deel van die reis via de hyperdrive te maken, zodat we daar later vandaag al aan zullen komen. Na een aantal trips naar Napoleon zal onze reis verder voeren naar Mars en de maan, waar we een aantal prachtige bezichtigingen en optredens op het programma hebben staan. Ook in het jacht zelf zullen we ons vermaken, met zang en dans, wellicht door sommige van de aanwezigen hier en eren we onze voorvaderen met een culturele avond. Voor hen die dat willen is er een kapel van de Dia Khovaria aan boord waar zij kunnen bidden en mediteren. Voordat wij verder kunnen gaan rest er nog één ding en dat is om het jacht te laten zegenen. Daarvoor heeft bisschop Oluwatunmise van New Moulinoir een priester afgevaardigd. Priester, kunt u hierheen komen voor de ceremonie.”

Een man in een priestergewaad en met een emmer in zijn hand loopt naar het podium en loopt het trapje op. Als hij boven de mensen uitkomt zien jullie dat het Augustin Car-bonneau is, de priester die ook bij het Genootschap van het Einde der Tijde hoort. Augustin spreekt de zegen uit terwijl hij naar de wand van het schip draait en die met een soort wc-borstel met iets dat op water lijkt uit het emmertje besprenkelt. Het lijkt er wel opdat zowel het emmertje als de wc-borstel van massief zilver zijn. Intussen lopen de stewards rond met dienbladen met champagne en nodigen iedereen uit een glas te nemen. Een van hen loopt het podium op en brengt een glas naar de Rang-familie en Augustin.
“Dank je wel voor deze zegening. Dank jullie wel voor jullie komt. Ik wil graag een toost uitbrengen op de eerste reis van dit schip en op de toekomst van onze zoon Rang Chun-Yong.”
Mensen heffen het glas en juichen. Het schip versnelt op weg naar het punt waar het de hyperdrive aan kan zetten.

De familie Rang loopt het podium af en mengen zich onder de gasten. Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannyhebben het manifest bestudeerd en proberen te achterhalen wie bij welke naam hoort, want er zijn geen naamplaatjes uitgedeeld.

Jeanne wil wel eens weten hoe het met Chunyong gaat en loopt de zaal door naar de fa-milie. De skydome is goed gevuld, maar zeker niet vol. Veel mensen maken ruimte voor haar en ze spreekt Chunyong aan en vraagt hoe het met hem gaat. Hij herkent haar van de villa op het eiland van Dae-Hyun. Hij vertelt dat het heel goed met hem gaat. Het medisch team heeft allerlei behandelingen uitgevoerd en de combinatie daarvan is uiteindelijk aangeslagen. Hij voelt zich nu prima.

Gary ziet de nieuwe ambassadeur van United Communities, Kei Hawthorne, die in ge-sprek is met Boris Nelidov, de CEO van Voidex Extraction, dat aan mijnbouw doet. Gary introduceert zich en de anderen stellen zich ook voor. Kei is pas kortgeleden tot ambassadeur benoemd door president Master en heeft nog geen gelegenheid gehad om alle ambassadeurs en consuls in New Teeno te spreken. Gary wil daar op deze reis wel tijd vrij maken voor een kennismakingsgesprek, als het programma het toelaat natuurlijk. Kei vindt dat een goed idee. Gary wil daar dan ook wel de visie van New Teeno op het nieuwste vredesplan van president Master geven. New Teeno is voor een vredesregeling, maar ziet nog wel wat discussiepunten als het over de voorwaarden gaat. Boris informeert bij Gary over mogelijke mijnbouw opties in New Teeno, maar heeft geen interessante mineralen. “Vandaar die interesse voor de Common Grounds.” zegt Boris. Dan weekt Gary zich los door met het excuus van een interessante fles whiskey achter de bar.

Danny loopt wat rond en komt er dan achter wie van de aanwezigen Eduard Tristão is, een xeno researcher. Het gesprek komt al snel op de aanval op Krentan. Danny vraagt of Eduard meer weet over de Snee, maar de kennis blijkt heel beperkt. Helaas is er nog nooit een Snee levend gevangen genomen, althans volgens de bronnen die Eduard heeft. Een paar jaar geleden was er een gouden kans, want iemand had een Snee gevangen genomen, maar één of andere dwaas heeft die gebruikt in een kooigevecht, waar de Snee prompt ontsnapte. Hij heeft gehoord dat de Snee daarna is uitgeschakeld door de Federatie. Danny brengt het gesprek op de naderende strijd met de Snee en dat er bezorgde burgers zijn die zich hierop willen voorbereiden. Iemand als Eduard kan daar een belangrijke rol in spelen. Eduard is wel geïnteresseerd en ze wisselen gegevens uit.

Na het gesprek met Chunyong ziet Jeanne dat ze vlakbij de priester Augustin staat, die ze kennen van de bijeenkomst van het Genootschap van het Einde der Tijden in de C-wijk.
“Augustin, lang niet gezien.”
“Ja, interessant om jou hier te zien.”
“Wij kennen de familie.”
“Ja, ik zag beelden van je op de catwalk van de modeshow eerder dit jaar.”
“Ik wist niet dat jij de familie kende.”
“De bisschop heeft mij afgevaardigd om de zegen uit te spreken over het schip. Rang Dae-Hyun is een zeer gelovig man.
“Hoe kijk jij nu aan tegen die situatie met de shrine in Savennes? Ik zag dat er nu een tempel van een Gemeenschap is, naast een nieuwe kerk van de Dia Khovaria. O ja, en er is laatst ook een tempel van de Gemeenschap geopend in de oude stad, waar naar ze zeggen ook weer een wonderbaarlijke genezing heeft plaatsgevonden.”
“De kerk is van mening dat Here deze wonderen verricht.”
“Het zijn spannende tijden met een nieuwe paus.”
“Ja, het concilie zal nu wel van start zijn gegaan. Het is afwachten waar de nieuwe paus vandaan komt. Sommige verwachten dat het de binnenplaneten zijn, Mars, Napoleon, Argin, met de meeste bewoners en dus kardinalen. Maar ik sluit niet uit dat we een ver-nieuwer van de nieuwe kolonies zullen zien. Het kan op termijn de koers van de kerk gaan wijzigen. Het heeft nu niet direct mijn aandacht.”
“Jij houdt je meer bezig met het Genootschap?”
“Dat is meer een soort bijactiviteit.”
“Die je wel serieus neemt.”
“Ik denk dat dat niet onterecht is, gezien de aanval van de Snee op Krentan.”
“Hoe kijkt het Genootschap daar dan tegenaan?”
“Als je geen lid bent ga ik daar geen uitspraken over doen.”

Dr. Gueverra, Hoshiko en Dannypraten over de bijverdienste van Hoshiko. Dr. Gueverra is heel enthousiast, hij heeft onlangs een bedrijfsuitje bij VInfirno gedaan en is daar en-thousiast over. Hoshiko gaat even iets te drinken halen en Dr. Gueverra en Danny zien Bernadette lopen.
Ze lopen naar haar toe en spreken haar aan.
“Wat een geweldige prestatie”, zegt Dr. Gueverra.
“Ja, een wonder van medische technologie”, zegt Danny.
“Ja, maar ik heb maar een bescheiden bijdrage geleverd”, zegt Bernadette.
“Hoe gaat dat nu verder? Je was toch ook bezig met het onderzoek naar de genezing van je dochter?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ik heb van Rang Dae-Hyun de mogelijkheid gekregen om mijn eigen onderzoek voort te zetten”, zegt Bernadette.
“Maar een hele mooie doorbraak”, zegt Dr. Gueverra, “Hier kunnen veel mensen van profiteren.”
“Ik denk niet dat dit voor de gewone beschikbaar komt”, zegt Bernadette.
“Nee?” vraagt Danny.
“Het zijn heel veel dingen bij elkaar die hebben er gezamenlijk voor gezorgd dat hij is ge-nezen, maar de kosten daarvan zijn alleen voor iemand als Dae-Hyun te dragen.”

Gary is inmiddels in gesprek gekomen met Yuri Petrov. Hij heeft een bedrijf voor de pro-ductie van drones. Gary leert dat het vooral om militaire drones gaat. Yuri informeert of er geen belangstelling voor deze drones vanuit New Teeno is. Dit zou een mooie vorm van steun zijn voor de Common Grounds. Dat is iets wat niet door de Nobodovskans verwacht zou worden. Gary vindt het een interessant concept en zegt toe het als bespreekpunt mee te nemen.

Er klinkt een soort gong gevolgd door een stem.
“Goedemiddag passagiers, dit is kapitein Solberg. Welkom aan boord van de Starlight Seraph en deze cruise langs Napoleon, Mars en de maan. Over ongeveer 15 minuten zullen we onze eerste hyperjump maken, naar Napoleon. De overgang zal voelen als een kleine schok. Voor ons zal er geen tijd verstreken zijn op het moment dat wij bij Napoleon aankomen. Geniet van de reis.“

Danny loopt naar Gregory Dunn, de wapenfabrikant. Dit is een concurrent van Surany Miklos, die het op de ranch van Hémery had voorzien.
“Goedemiddag, mijn naam is Danny Lethal.”
“Gregory Dunn. Ah van Everlast Repo. Is het repovak nu gevaarlijk?”
“Ach ja, de ene keer gevaarlijker dan de andere keer. Het gaat erom dat je op de juiste manier beschermd bent. Vandaar dat ik ook geïnteresseerd ben in wapens. Ik begrijp dat jouw bedrijf wapens maakt?”
“Ja, dat klopt. Ik ben bang dat je daar in je repo-business niet veel aan zult hebben. Wij produceren eigenlijk alleen blaster- en laserwapens voor installatie op voertuigen, zoals tanks, maar ook op vliegtuigen en ruimteschepen, of voor vaste verdedigingsposities.”
“Dan zullen jullie wel extra aanvragen hebben gekregen na die aanval op Krentan.”
“Ja, we hebben veel interesse van allerlei verschillende partijen op dit moment. Zozeer dat we kijken naar het vergroten van onze productiecapaciteit.”

Hoshiko is bij de bar de thrillseeker Tabitha Harlow tegengekomen.
“Gave dingen doe je allemaal.”
“Zeker, ik ben steeds op zoek naar een nieuwe uitdaging. Een ski-challenge op Napoleon, driftraces op de maan, powerboats, you name it.”
“Hoe krijg je dat allemaal voor elkaar? Ik hou zelf ook van snelheid, motoren, auto’s, vliegtuigen, maar op zo’n schaal krijg ik dat nooit voor elkaar.”
“Daar moet ik dan toch echt mijn sponsor Black Goat, de energy drink, voor bedanken. Zij organiseren veel evenementen en nodigen mij vaak uit.”

Na haar gesprek met Augustin is Jeanne wat rond gaan lopen en zag ze Saya Himeko, de concertpianiste staan. Ze stelt zich voor en vraagt of Saya alleen klassiek speelt. Dat is het geval en dat maakt de keuze voor een stuk om samen tijdens één van de muziek-avonden te spelen wat beperkter. Ze spreken af om de komende dagen iets te selecteren om te spelen.

Dr. Gueverra en Jeanne staan in de skydome in de buurt van de deuren die naar de brug leiden. Beide horen ze een scherp geluid dat op een energie ontlading lijkt die van de voorkant van het schip lijkt te komen.
“Hoor jij ook wat?” vraagt Dr. Gueverra aan Jeanne.
“Het klinkt als een frequentie.”
“Wat denk jij dat het is?”
“Zullen we even kijken?”
“Het klonk als blaster fire.”
“Niemand anders lijkt iets gezien te hebben.”
Dan zien ze de sterrenhemel in de skydome bewegen.
“We draaien, maar waarom?” vraagt Dr. Gueverra.
“De kapitein heeft verder niets aan gekondigd.”

Dag 1 Maandag 9 oktober 3559

Het licht valt uit en vrijwel meteen is er een grote schok en een bonkend geluid alsof iets het schip raakt. Ook van boven horen ze lawaai. Door de klap zijn verschillende mensen gevallen, zoals Rang Chunyong. Ze zien door de skydome allerlei wrakstukken van ruimteschepen door de ruimte drijven. Dan gaat de noodverlichting aan die de Starlight Seraph spaarzaam verlicht.

Gary, Hoshiko en Danny voegen zich bij Dr. Gueverra en Jeanne.
“Kan het nou nooit normaal gaan?” vraagt Danny.
“Ik hoorde net blaster fire”, zegt Dr. Gueverra, “Het lijkt alsof we geënterd worden.”
“We hebben ook nog geen bericht van de brug gehoord”, zegt Danny, “Dat is raar.”
“Dan is de brug ingenomen”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik spreek één van die stewards aan, want we komen natuurlijk nooit zonder pas de brug op”, zegt Danny en loopt naar één van de stewards die net klaar is met het helpen van één van de gasten.
“Stewards, we horen niets van de brug. Dat lijkt me raar. Kunnen we gaan kijken?”
De steward kijkt even verbaasd op en zegt dan “Eh, ja, eh, volg maar.”

Danny ziet dat de steward Jayden heeft en die gaat naar de deuren richting de brug die normaal open gaan. De anderen volgen. Ze komen in een ruimte waar rechts de nood-uitgang is en aan elke wand twee werkstations zijn. Aan de andere kant is de schuifdeur naar de brug. Jayden houdt zijn pasje tegen de badgelezer naast de deuren, maar die geeft een rood lichtje.
“Nee, ik kom er niet in. Ze moeten hem van binnen hebben afgesloten.”
“We zijn toch nog niet in hyperdrive geweest?” vraagt Danny.
“Wel toch?”, zegt Dr. Gueverra.
“We zijn niet bij Napoleon”, zegt Jeanne.
“We could be anywhere by now”, zegt Danny.
“Ik ga Milla, onze Chief Security halen”, zegt Jayden.
“Dan loop ik met je mee”, zegt Danny.
“Ik ga in de skydome kijken of ik kan zien waar we zijn.”, zegt Jeanne.
“Dan ga ik zo kijken of ik deze terminal in kan komen”, zegt Dr. Gueverra, “Hij staat volgens mij gewoon open, dus ik hoop dat ik ergens anders in kan komen.”

Jayden, Danny en Jeanne lopen naar de skydome, maar de deur gaat al open voordat ze daar zijn en Chief Security Milla komt al aanlopen.
“Wat is er Jayden?”
“De deur naar de brug is afgesloten, misschien dat jou pas werkt.”
Milla loopt naar de badlezer, maar ook haar pas geeft een rood lichtje.
“Ze hebben het veiligheidsprotocol gestart en we kunnen hem nu niet zo van buiten openen”, zegt Milla.
“Als we een repairscanner hebben kan ik kijken of we hem open kunnen maken”, zegt Danny.
“Goed idee, loop maar mee naar engineering, dan gaan we daar een scanner halen.” zegt Milla.

Ze zijn net de deuren naar de skydome door als Gary plotseling niet lekker wordt. Hij zakt in elkaar tegen één van de bureaus aan.
Dr. Gueverra was al aan de slag met de terminal, maar hoort een vreemd geluid achter zich en kijkt om. Hoshiko zit al bij Gary. Die ligt buiten kennis op de grond.
Jeanne ziet dat het schip langzaam draait en nu komt er een planeet in beeld. Het is alleen geen van de planeten die zij vanuit de ruimte kent, Argin en Napoleon uit eigen ervaring en de Aarde, Mars en Venus van plaatjes.

Ze loopt weer terug naar de ruimte tussen de skydome en de brug.
“Ik heb een planeet gezien.”
“Gary is bijna dood.”
“Wat is er gebeurd?”
“Geen idee. Aangevallen door psychics?”
Op dat moment komt Gary weer bij.
“Hallo Gary”, zegt Hoshiko, “Gaat het? Kan je praten?”
“Misschien kunnen we een dokter halen?” zegt Dr. Gueverra.
“Er zijn hier allemaal dokters”, zegt Hoshiko, “ik ga er één halen.”
Hoshiko loopt naar de skydome op zoek naar een dokter.
Even later staat Gary op en begint een beetje heen en weer te lopen, maar hij reageert niet op zijn naam.

Hoshiko loopt de skydome binnen en probeert te identificeren wie van de aanwezigen een arts is. Dan ziet hij Bernadette, waarvan hij weet dat ze een dokter is.
“Bernadette, kan je snel meekomen?”
“Gary is in elkaar gezakt. Hij is nu wel bijgekomen, maar hij reageerde nergens op.”
“Ok, waar is hij.”
“Volg mij.”

Bernadette loopt naar Gary toe en begint meteen vragen te stellen.
“Hallo? Hoe gaat het? Hoe heet je?”
Gary reageert hier niet op en Bernadette gaat door met vragen stellen: “Wat voor dag is het vandaag?”
“Ik heb net gevraagd of hij whiskey wilde en daar reageerde hij ook niet op”, zegt Hoshiko, “Ik denk dat hij hard op zijn hoofd is gevallen.”
“Daar is niet direct iets van te zien”, zegt Bernadette, “daar heb ik een scanner voor nodig. Ik ga er één halen.”

Jeanne is inmiddels weer teruggelopen naar de skydome.
“Hallo, weet iemand waar we zijn?” roept ze door de zaal.
Iedereen kijkt op en Eduard de Xeno-researcher reageert.
“Dat lijkt op Krentan“, zegt hij en wijst naar de planeet die door de koepel van de skydome zichtbaar is.
“Daar horen we niet te zijn”, zegt Jeanne, “Volgens mijn vrienden zijn we nog niet in hyperdrive geweest en zouden we in de buurt van Argin moeten zijn.”
“We zijn 30 lichtjaar verder.”
“Mijn vrienden zeiden dat er wat gebeurd was bij Krentan.”
“Ja, kijk die wrakstukken. We zijn bij Krentan.”

Er ontstaat wat rumoer verderop in de skydome. Jeanne en Eduard gaan kijken wat er aan de hand is. Een van de stewards heeft van de Chief Engineer Vasily Chernov gehoord dat de volledige voorraad Andrium is gebruikt en dat het schip daarom op noodstroom opereert. Gelukkig heeft de Starlight Seraph zonnenpanelen en energieopslag om de life support en basisfuncties operationeel te houden terwijl het schip in een baan om de planeet draait. Jeanne loopt terug naar de anderen waar ze net achter Bernadette aanloopt die een scanner heeft opgehaald.

Danny en Milla volgen ze op de voet. Danny heeft een repairscanner bij zich. Het duurde wat langer, omdat Milla een blasterpistool en een stunner heeft meegenomen uit de goed gevulde wapenkamer van de Starlight Seraph heeft gehaald. Tot zijn ongenoegen heeft Danny geen wapen gekregen.

“De andrium is op”, zegt Jeanne.
“Dat is niet zo mooi, dan moeten we nieuwe zien te vinden”, zegt Dr. Gueverra, “Kijk eens wat ik net heb gevonden?”
“Wat?” vraagt Danny.
“Een noodsignaal van de planeet, van de Eretria.”
“Zijn er nog overlevenden dan?” vraagt Hoshiko, “Kunnen we hier nog meer van het schip zien?”
“Wacht, er is nog iets met de noodsignaal, even kijken. Ja, een asymmetrische, elliptische versleuteling.”
Bernadette is bezig met haar scan als Gary plotseling naar Hoshiko wijst en “Hirohito, Hirohito, jij hier? Hé, jij hier?” zegt.
“Gary hoe gaat het?” vraagt Hoshiko.
“De keizer”, zegt Gary.

“Ik heb de scan uitgevoerd”, zegt Bernadette, “maar ik heb niets bijzonders gevonden, geen bloedingen in de hersenen, of een hersenschudding. Ik weet niet wat er gebeurt is, maar het lijkt een goed idee om whiskey te halen.”
“Het laatste dat ik me herinner is dat we omvielen en dat het donker werd”, zegt Gary.
“En daarna herinner je je niets meer?” vraagt Bernadette.
“Dit zou zomaar nog een keer kunnen gebeuren”, zegt Gary, “Er gaat iets open!”
“Nee, Gary, de deur gaat niet open”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik hoorde het ook”, zegt Danny, “Het was hiernaast.”
“Het ontsnappingsluik,” zegt Milla, “Dat zit daar op de brug aan de andere kant van de muur.”
“En dat kan theoretisch ook van buiten worden geopend,” zegt Dr. Gueverra, “Maar wat is er aan de hand?”
“Kunnen we vanuit de skydome kijken?” vraagt Gary.
“Met een drone?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ja, die hebben we wel”, zegt Milla, “Met een ladder eventueel ook. Daar ga ik achteraan.”

“Jeanne, kan jij iemand halen die iets van cryptografie weet?” vraagt Dr. Gueverra, “Om te helpen die versleuteling die in de metadata van het noodsignaal zit te breken.”
“Ok”, zegt Jeanne en loopt naar de skydome.
Even later komt ze terug met Hideo Watanabe, een hyperdrivespecialist en Nadia Bennassi, een financieel analist.
“Ik heb Hideo en Nadia gevonden, die kunnen wel iets met cijfertje”, zegt Jeanne.
“Eh, dat bedoelde ik niet helemaal, maar goed. Ik heb dit probleem…” begint Dr. Gueverra en legt de situatie uit.

Danny heeft nu eindelijk tijd en ruimte om de badgelezer bij de deur te scannen, maar daar wordt hij niet veel wijzer van.
“Het lukt mij niet echt. Kan jij het niet proberen?” vraagt Danny aan Dr. Gueverra.
“Wat? Eh ja, zij zijn nu met die boodschap bezig.”
Dr. Gueverra voert een perfecte scan uit en heeft een goed idee wat hij moet doen om de deur te openen.
“Ik denk dat ik hem wel open kan maken, maar willen we dat ook? Want anders decompressie?”
“Kunnen we zien of er luchtdruk aan de andere kant is?” vraagt Hoshiko.
“Waarschijnlijk wel, maar zij zijn nu bezig de boodschap te ontcijferen en ik kan er nu niet bij. Even geduld.”
Het duurt niet al te lang voordat Nadia de versleuteling heeft gebroken, wat een achtergrond in een ander vakgebied verraad van alleen maar financieel.
“Ik heb het”, zegt ze, “In de metadata staat: Team Bravo 2,3k NE”.
“Die k is van Krentan”, zegt Danny.
“Dat staat voor kilometers”, zegt Hoshiko.

“Kan je een bericht terugsturen?” vraagt Gary.
“Dat kan als de communicatiearray het zou doen, maar dan moeten we wachten tot we weer over de Eretria heen komen”, zegt Dr. Gueverra, “Maar dit is alleen maar een nood-signaal en ik weet niet of er daar ook iemand is die luistert. Ik vermoed dat ze willen dat je naar die ontmoetingsplaats heen gaat.”
“En als we een signaal uitzenden, dan kan dat ook door de Snee worden opgepakt”, zegt Hoshiko.
“Nu eerst maar eens kijken naar de situatie op de brug”, zegt Dr. Gueverra.
“Kan je van hieruit contact maken met Engineering?” vraagt Gary.
“Waarschijnlijk wel, maar ik kan het hierop de console ook zien”, zegt Dr. Gueverra, “Kijk daar, ik zie geen luchtlekken, dus we zouden de deur open moeten kunnen doen. O, ja, kijk hier, hier geeft hij aan dat het veilig is achter de deur. Maak hem maar open Danny.”

“Jij hebt hem gescand, ik kwam er niet helemaal uit.”
“O ja, hebben we gereedschap hier? Je kan niet met je scanner de deur openmaken.”
“Hebben we al geklopt op de deur?” vraagt Gary.
“Dat weet ik niet”, zegt Dr. Gueverra.
“Zullen we naar Engineering lopen voor een toolit?” vraagt Danny. vraagt Danny.
“Ok”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik loopt wel met jullie mee”, zegt Milla.

Hoshiko gaat naar de console om zelf ook even te kijken. Op dat moment gaat de deur open en komt er een steward binnen met een ladder.
“Jullie hadden een ladder nodig?”
“Ja, kom maar mee naar de skydome”, zegt Jeanne, “Daar willen we hem neerzetten om over het voorste deel van de Seraph te kijken.
“Er is iemand ontsnapt”, zegt Hoshiko en wijst naar iets op de console.
“Ik ga kijken of ik hem kan zien”, zegt Jeanne.
Ze loopt met de steward naar de skydome, zet daar de ladder neer, die een omgekeerde v-vorm heeft en klimt naar boven terwijl de steward de ladder vasthoudt. Jeanne ziet dat er iemand aan de voorkant van het schip met een gereedschap een antenne aan het herstellen is. Zo te zien is die geraakt door wrakstukken toen het schip aankwam. Jeanne loopt terug naar de andere ruimte.

“Iemand is aan een antenne bezig”, zegt ze.
“Is het iemand van ons?” vraagt Gary.
“Geen idee. Die persoon is bezig om het antennesysteem te repareren.”
“Zag je nog meer schade?” vraagt Gary.
“Ja, maar ik zag ook geen luik openstaan.”
“Het is gewoon een crewlid”, zegt Gary, “We zijn gekaapt. Iemand heeft de coördinaten van de hyperjump aangepast.”
“Waren het geen blasters?” vraagt Hoshiko, “Het schip draaide en toen boem.”
De discussie wordt onderbroken door Milla, Dr. Gueverra en Danny die terugkomen met een gereedschapskist. Jeanne praat ze direct bij.
“Weten we al wie er missen van de lijst?” vraagt Dr. Gueverra, “Dan kunnen we zien wie het eventueel zijn.
“We moeten de situatie achter de deur bekijken”, zegt Gary.
“Ok, ik ga aan de slag”, zegt Dr. Gueverra.
Dr. Gueverra zet de gereedschapskist op de tafel en gaat aan de slag. Milla positioneert zich voor de deur, met een blasterpistool in de aanslag. Na nog geen 30 seconden is Dr. Gueverra klaar.
“Ik denk dat hij nu gewoon met het pasje open kan”, zegt hij.

Milla geeft hem het pasje en richt opnieuw zijn wapen. Dr. Gueverra houdt het pasje tegen de badgelezer en de twee deuren glijden opzij met een zacht gesis. Op de brug zijn zes werkstations die een gruwelijke aanblik bieden. Vijf van de zes stoelen zijn met bloed en zwarte schroeiplekken besmeurd en bevatten de lijken van de kapitein en zijn brugbemanning. Bij één van de werkstations vooraan staat een jonge vrouw die nu omkijkt. Zodra ze Milla ziet richt ze haar stunner, maar Milla is sneller en schiet haar neer voordat ze kan afdrukken. Ze valt op de grond en staat niet meer op.

Milla loopt met getrokken wapen de brug op, gevolgd door Danny, Hoshiko, dr. Gueverra en Jeanne. Gary gaat even een whiskey halen. Danny probeert het stun pistol dat de vrouw had mee te nemen, maar moet hem inleveren bij Milla.
“Wie is het?” vraagt Danny.
“Het is Mira Solace”, zegt Milla, “Een technicus van de crew.”
“Kan je kijken wie er dan nog mist?” vraagt Danny, “Die moet dan buiten zijn.”
“Ja, ik zal een virtuele row call doen”, zegt Milla en loopt even naar de andere ruimte.

“Er is dus iemand het luik uitgegaan. Kunnen we dat sealen?” vraagt Hoshiko.
“Ja, dat kan met die console daar”, zegt Milla en zorgt dat het binnenluik niet meer van buiten geopend kan worden.
Dr. Gueverra zoekt of het blaster pistol, waarvan hij het geluid heeft gehoord en waarmee de bemanningsleden zijn gedood, nog ergens op de brug is. Hij ziet wel een aantal berichtjes op één van de consoles staan. Ze zijn allemaal hetzelfde: ‘Wij zijn gearriveerd, dit zijn de coördinaten’ gevolgd door een set met nummers.
“Het is Kade Valen”, zegt Danny, nadat hij het manifest heeft bestudeerd.
Even later komt Milla terug, “Het is Kade Valen.”
“Dat is verdacht,” zegt Dr. Gueverra, “Zijn het vriendjes van je van het Genootschap of van de ADF?”
“Zijn dit de enigen?” vraagt Danny, “Zijn er niet nog meer? Hoe kunnen zij hier aan boord zijn?”
“Geen idee”, zegt Milla, “Iedereen is van te voren gescreend.”

Dan ziet Dr. Gueverra vanuit een ooghoek dat de berichtjes op de console één voor één verdwijnen.
“Shit, die berichtjes waren nog niet verstuurd en nu wel”, zegt hij, “Stom!”
Danny hoort een zacht geluid bij het oor van Mira. Hij kijkt en ziet een earphone communicator die hij in doet.
“Mira? Zijn we weg?”
Danny mompelt iets onverstaanbaars.
“Heb je al iets ontvangen?”
Danny probeert de stem van Mira, die hij nog nooit heeft gehoord, na te doen: “Nee.”
“Wat klink je raar”
“Hoezo?”
Daarna blijft het stil.
“Nou, hij weet wat hem te wachten staat”, zegt Dr. Gueverra.
“Als zijn vriendjes hem komen halen”, zegt Danny.
“Maar naar wie heeft hij die berichten verstuurd?” zegt Dr. Gueverra, “Daar komen we natuurlijk niet achter.”

Er dreigt een discussie te ontstaan over wie er achter deze kaping kan zitten en waarom, maar Hoshiko denkt dat dat niet de hoogste prioriteit heeft.
“Ok, wat hebben we nu nodig? Andrium! Waar kunnen we dat vinden?”
“Op de planeet?” vraagt Jeanne.
“Misschien bij dat signaal?” vraagt Gary, “Ten noordoosten waarvan? Van de plek waar het schip is? Team Bravo is waarschijnlijk de teamnaam. Maar waarom is het bericht versleuteld? En kunnen we met de shuttle de planeet bereiken?”
“Ja, die shuttle kan daar heen, die heeft eigen brandstof, alleen dat gaat even duren. De vraag is hoe snel er iemand op die berichten af gaat komen.”
“Zonder andrium komen we hier niet weg”, zegt Dr. Gueverra, “En er komen figuren om iets of iemand op te halen.”
“Ik heb de familie Rang sinds de hyperjump niet meer gezien, behalve Chunyong die ge-wond was geraakt.”
“Die zitten in hun panic room:, zegt Dr. Gueverra, “We kunnen niet iedereen naar Krentan brengen, dan moet die shuttle vijftien keer heen en weer vliegen.”

“Ze gaan hier naar toe en zeggen dan: ‘We zijn er!’” zegt Danny, “Komen ze iemand op-halen? Worden ze zelf opgehaald? Als ze iemand komen ophalen, dan hebben ze ook Andrium nodig.”
“Ze zijn niet dom”, zegt Hoshiko, “Het was niet de bedoeling dat dit schip nog verder ging vliegen.”
“Wel toevallig dat we net voor 30 lichtjaar aan brandstof hadden”, zegt Danny, “Ze wisten dat alle andrium gebruikt werd, dus er moet een ander ruimteschip zijn. We hebben twee opties: Hier blijven wachten of naar beneden.”
“Kunnen we nog iets terugsturen naar die gasten van Team Bravo?” vraagt Dr. Gueverra, “De crashsite kunnen we vinden, dus die coördinaten ook. Laten we met de shuttle piloot gaan praten of hij ons daar af kan zetten. Maar wat komen ze brengen? Of wie?”
“Gaan ze Rang aan de Snee uitleveren?” vraagt Hoshiko.
“Of iemand van de techmensen?” zegt Dr. Gueverra.
“De mensen uit de profetie?” zegt Gary, “Maar wie zijn dat?”
“Dan heeft Augustin er ook mee te maken”, zegt Danny.
“Ik ga in de hutten van Mira en Kade kijken of ik daar aanwijzingen kan vinden”, zegt Milla.

“Laten we bij de Chief Engineer vragen hoeveel andrium er eigenlijk nodig is”, zegt Ho-shiko.
De anderen stemmen in en lopen met Hoshiko mee naar dek 3. Twee gewapende stewards blijven op de brug om het luik te bewaken. Als ze door de skydome lopen zien ze dat Rang Min-Seo, de zus van Rang Chanyong, wel heel dicht bij de ambassadeur van de United Communities zit.

Ze melden zich bij Engineering en vragen om de Chief Engineer, Vasily te kunnen spreken. Hij heeft het erg druk, maar als Hoshiko vertelt dat ze willen helpen maakt hij tijd voor ze vrij.
“Wat kan ik voor jullie doen?”
“Wij proberen te helpen”, zegt Hoshiko, “De kapers hebben contact gelegd met een onbekende derde partij.”
“Dan hebben we nog minder tijd”, zegt Vasily.
“Ja, we hebben ook nog een noodsignaal van de planeet ontvangen. We hoorden dat er geen andrium meer is en mogelijk kunnen we dat op de planeet vinden, in de buurt van het noodsignaal.”
“Hier in de buurt, bij de wrakken, kan je er sneller bij”, zegt Vasily, “Ik verwacht niet dat daar voldoende is om mee terug naar Argin te gaan, maar dan zijn we in ieder geval mobiel. Ik zal een berekening maken en doorgeven hoeveel andrium we nodig hebben, dan kan je zoeken.”
“Heeft het schip scanners die dat kunnen?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ja, we hebben een uitgebreide set aan sensors aan boord.”
“Dit kan je zeker vanaf de cockpit bedienen”, zegt Dr. Gueverra.
“Ja, dat klopt.”
“Als we naar de planeet willen, hoe lang is dat dan vliegen?”
“We zitten niet in een hoge baan”, zegt Vasily, “Je moet Teo vragen wat de exacte tijd is, maar ik schat 30 tot 45 minuten met de shuttle.”
“En kan het ook met de Starlight Seraph zelf?” vraagt Danny.
“In theorie wel, maar ik weet niet hoe stabiel het schip nog is. Die sprong was ver buiten de limiet waarvoor zij ontworpen is. Bovendien zijn we dan echt een makkelijk doelwit als iemand ons ziet. O, en als jullie gaan, kom dan hier langs, want er moet een gespe-cialiseerde appratuur mee en iemand die andrium uit een power core kan halen.”
“Ok, dan gaan we naar boven om te scannen”, zegt Dr. Gueverra.

“We moeten wel iemand hebben die de sensors kan bedienen”, zegt Jeanne, “Degene die dat deed zal wel op de brug gezeten hebben.”
“Ja, niemand van ons is daar goed in”, zegt Dr. Gueverra, “Ik heb wel een cursus gedaan, maar dat is toch anders dan in de praktijk.”
In de skydome vragen ze rond of iemand ervaring heeft met sensors en Sigurd Falk, de telemetrie-expert, biedt zich aan. Hij neemt plaats op de enige nog schone stoel van de brug en weet met hulp van Dr. Gueverra de sensorbediening te vinden. Het scannen neemt even tijd in beslag en in de tussentijd ontvangt Hoshiko de hoeveelheid andrium die nodig is.

“Zeg, Gary, kan jij niet met die Kade gaan praten?” vraagt Dr. Gueverra.
“Waarom?”
“Om te peilen wat voor type het is.”
“Waarom ze met de Snee samenwerken”, zegt Danny.
“Het zijn mensen die je geld geeft”, zegt Hoshiko, “Mensen met weinig scrupules.”
“Eerst maar actie”, zegt Gary, “Wat gaan we doen?”
“Ik denk naar de planeet, maar eerst maar even de scan afwachten”, zegt Dr. Gueverra.
Milla komt terug van haar onderzoek van de kamers van Mira en Kade.
“En heb je iets gevonden?”
“Weinig, ik heb alleen deze twee kettinkjes gevonden.”
Ze laat een bronzen ketting zien waar een tandwiel aan hangt.
“Dat doet me ergens aan denken”, zegt Dr. Gueverra.
“Ja, dat zijn de Hischlamisten, nee, Tom Cutinella”, zegt Danny, “Zij proberen het eeuwige leven te verkrijgen.”

“Er zijn behoorlijk wat wrakken in dit veld met puin”, zegt Sigurd, wanneer de scans zijn voltooid. “Ik tel zeven Snee-toestellen, waarvan sommigen nog herkenbaar zijn en een aantal volledig in stukken liggen. Daar kan ik andrium ontdekken, die gebruiken dus een andere vorm van hyperdrive. Ik heb de restanten van vier Federale ruimteschepen kunnen vinden, de London en de Venton zijn volledig verwoest, de Metaros, een cruiser, ligt grotendeels uit elkaar, maar in het achterste deel vind ik nog restanten van andrium. De meeste andrium heb ik in Aurora’s Hope gevonden. Probleem daarmee is dat die in een lagere baan zit, zodat je maximaal anderhalf tot twee uur hebt om het andrium te bergen, anders gaat het schip terugvallen naar Krentan en zal het verbranden in de atmosfeer.”
“Niet ideaal, maar het geeft ons opties”, zegt Dr. Gueverra, “En op Krentan?”
“In de buurt van Haven 6, een kleine nederzetting waar voor de aanval bijna 20.000 mensen woonden, zijn een Snee-schip en de Eretria neergestort, dat laatste wisten jullie al. Ik meet een voldoende hoeveelheid andrium in het wrak.”
“Hoe ver is dat?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ver genoeg om niet al te zeer op te vallen, ik schat iets van 20 kilometer. De Snee hebben daar wel een basis.”
“Dan denk ik dat we eerst naar Aurora’s Hope moeten en dan naar de planeet”, zegt Dr. Gueverra.
“We moeten er heen met de shuttle”, zegt Danny, “dan uit de shuttle, naar de power core en de andrium eruit halen. Ik ga niet uit de shuttle en een ruimtewandeling maken.”
“Ik ga wel”, zegt Jeanne.
“Ik ga ook mee”, zegt Dr. Gueverra.
“Ok, vooruit, dan kan ik niet achterblijven”, zegt Danny.
“Ik blijf aan boord van de Starlight Seraph”, zegt Gary, “Ik kan weinig doen op zijn ruimteschip.”
“Dat geldt voor mij ook”, zegt Hoshiko.
“Ok, op zoek naar Teo en dan naar Engineering”, zegt Dr. Gueverra.

Teo vindt het een goed plan om andrium te gaan halen en Vasily stuurt Kiri Vatimo, een van zijn technici mee. Voordat ze weg kunnen gaan neemt Milla ze mee naar de wapen-kamer. Dr. Gueverra pakt een MLA pistol, Danny zijn vertrouwde MLA assault rifle en voor Jeanne is er een MLA shotgun. Dr. Gueverra moet haar nog even uitleggen hoe dat werkt. Er ligt ook flak armor, maar dat past niet onder het ruimtepak.

Bij de shuttle bay krijgen ze hun ruimtepak aangemeten. Dr. Gueverra is nog even bang dat er onvoldoende lucht beschikbaar is, maar dat is geen probleem. Je kan zes uur overleven in het ruimtepak en dat is veel langer dan de tijd die Aurora’s Hope nodig heeft om naar Krentan terug te vallen.

Ze nemen plaats in de shuttle en Teo vliegt naar Aurora’s Hope. Het ruimteschip is toch aardig beschadigd, maar er lijken delen te zijn waar nog atmosfeer zou kunnen zijn. Gelukkig is één van de koppelpunten nog intact en je kan daar aan koppelen, zelfs als er geen energie is. Teo stuurt de shuttle naar Aurora’s Hope toe en laat vervolgens automa-tisch koppelen. Ze kunnen niet allemaal tegelijk in de luchtsluis, maar moeten één voor één. Dr. Gueverra gaat als eerste, gevolgd door Dr. Gueverra, Jeanne en Kiri.

Je bent gewichtloos in het wrak en het is er aardedonker. Af en toe wordt het duisternis onderbroken door flikkerende lampjes of noodverlichting die waarschijnlijk door power cells worden gevoed. Gelukkig hebben ze lampjes in hun helm die hun omgeving ver-lichten. Met behulp van magnetische schoenen kunnen ze door het ruimteschip lopen. Dat blijkt niet heel makkelijk te zijn. Delen van het ruimteschip zijn vervormd en materialen en (delen van) de bemanning zweeft daar doorheen. Wat ook vervreemdend werkt is de totale stilte buiten het ruimtepak, omdat er geen lucht is die het geluid kan overdragen. Ze staan wel continu in communicatorcontact met elkaar.

Na een paar acrobatische toeren waarbij ze scherpe randen van kapotte wanden moeten vermijden om hun ruimtepak niet te beschadigen komen ze bij een gesloten deur. Dit is geen schuifdeur, maar een deur met hengsels die een deel van het ruimteschip afsluit. Met een groot rond handvat kan je het openmaken.

“Die deur is gesealed”, zegt Danny die voorop loopt.
“Dan kan er nog lucht achter zitten”, zegt Jeanne.
“Ja, maar de kans dat iemand na meer dan 30 dagen nog leeft is niet heel groot”, zegt Dr. Gueverra, “Dat draaimechanisme gaat naar ons toe. Als er nog druk achter zit kan die deur open worden gegooid. We moeten dat even handig doen.”
“Ik zoek wel iets om hem klem te zetten”, zegt Jeanne.
Ze loopt terug de gang door waar ze uitkwamen en komt terug met een stuk metaal wat je tussen de deur kan klemmen om te voorkomen dat hij helemaal opengaat.
“Maak jij hem open?” vraagt Danny, “Jij bent de sterkste.”
“Ja hoor, prima”, zegt Jeanne en loopt naar de deur. Ze zet het stuk metaal klem tegen de wand en draait dan aan het wiel om de deur te openen. Zodra de pinnen die deur vastzetten zijn ingetrokken schiet de deur vooruit. Er zat inderdaad nog luchtdruk achter de deur. Hij kan maar een centimeter of 15 open voordat hij klem komt te zitten tegen het stuk metaal dat Jeanne er tussen heeft geklemd. Er komt niet alleen lucht naar buiten, ook allerlei rommel, kleine stukken metaal en een grote zwarte insectachtige hand. De hele arm komt naar buiten en blijft daar zitten, want de, dode, eigenaar past niet in zijn geheel door de deuropening. Als de luchtdruk is afgenomen opent Jeanne de deur en er zweeft een lijk van een Snee in deze gang. Ze duwt hem opzij en ze gaan verder.
“Betekent dit dat er Snee kunnen zijn?” vraagt Kiri als hij de Snee passeert.
“Ja, daarom hebben we wapens bij ons”, zegt Danny.

Ze lopen een aantal ruimtes en gangen door waar veel kapot is en er op sommige plaatsen lijken van de bemanning zweven. Gelukkig hebben ze een ruimtepak aan en kunnen ze de verrottingsgeur niet ruiken. Even verderop zien ze een rood lichtschijnsel tegen de linkerwand van de gang, recht tegenover een zijgang.

“Pas op”, zegt Dr. Gueverra, die dit vanuit tweede positie ziet, “Het zou me niets verbazen als dat een nog werkend verdedigingsmechanisme is.”
“Hoe komen we daar dan langs?” vraagt Jeanne.
“We moeten testen of het nog werkt, Danny?”
“Grapjas, probeer het met een stuk plaat of zo.”
“Even kijken, ja ik kan hier wel wat losmaken”, zegt Dr. Gueverra, “Kiri heb jij een torque 8?”
“Ja, ik pak hem voor je.”
Even later heeft Dr. Gueverra een kleine plaats losgeschroefd die hij in één hand kan houden.
“Heb jij een patroon in de scan kunnen ontdekken?” vraagt hij aan Jeanne die staat te kijken.
“Nee, die laser of zo springt van het ene naar het andere punt, zo te zien zonder regelmaat.”
“Ik zou ook verwachten dat hij een wide-area scan zou doen, maar goed, eens kijken at de plaat doet.”
Dr. Gueverra houdt de ongeveer 40 bij 40 centimeter grote plaat aan één kant vast en beweegt hem voorzichtig de gang in. Ze houden de adem in, maar er wordt niet geschoten.
“Ja, daar hebben we niet zoveel aan”, zegt Dr. Gueverra, “Ik zou ook niet schieten op een metalen plaat. Misschien als ik hem sneller beweeg?”
Dr. Gueverra beweegt de plaat snel op en neer en past goed op dat er geen vingers zicht-baar zijn in de gang, maar ook daar reageert het verdedigingssysteem niet op.
“Je wil ook niet dat het op elk pluisje triggert”, zegt Jeanne, “Waarschijnlijk alleen als het zeker is welke vorm het is.”
“Ja, of we moeten iets hebben dat groot genoeg is om de gang af te dekken”, zegt Dr. Gueverra.
“Weet je wat, ik haal dat lijk van de Snee op, dan kunnen we daarmee testen,” zegt Danny.
“Dat is best een eind terug”, zegt Dr. Gueverra, “We moeten oppassen dat we niet te veel tijd verspillen.
“We moeten oppassen niet overhoop geschoten te worden door die laser”, zegt Danny en hij loopt terug door gang.
Het duurt wat langer dan gedacht, want het 2,5 meter grote lichaam van de Snee is dan wel gewichtloos, maar het heeft nog steeds dezelfde massa, dus als je het van richting wil veranderen heb je daar best wat kracht voor nodig.

“Je had ook gewoon een arm mee kunnen nemen”, zegt Jeanne.
“Dat zeg je nu!” zegt Danny, hij geeft het lichaam nu een duw richting de gang. Zodra de Snee de zijgang heeft bereikt begint wordt het meerdere keren geraakt door energiepulsen vanuit de gang en kapot geschoten.
“Het is veilig Dr. Gueverra!” zegt Danny.
“Misschien schiet het alleen op Snee”, zegt Dr. Gueverra, “Ik ga een arm van één van die lijken ophalen. Dan kunnen we daarmee testen.
Helaas wordt ook deze arm kapotgeschoten.
“Jammer”, zegt Dr. Gueverra, “Misschien omdat hij dood is? De enige optie is de hele gang blokkeren. Kunnen jullie meehelpen zoeken naar een groot paneel?”
In de vorige ruimte waar ze doorheen kwamen vindt Danny nog een mooi groot paneel dat intact is. Het is meer dan een meter breed en drie meter lang. Groot genoeg om achterlangs te kruipen. Dr. Gueverra maakt het los en ze bewegen het voorzichtig door de gang naar de zijgang met het wapen. Dr. Gueverra schuift het paneel voorzichtig over de bodem de gang in en gelukkig blijven de schoten uit.
“Ok, dit werkt”, zegt Dr. Gueverra, “Let wel op dat je gewichtloos bent en niet vastgekleefd aan de bodem met je magnetische schoenen, dus zet je niet af tegen de grond, anders word je doorzeeft.”
Deze duidelijk instructie volgen Danny, Jeanne en Kiri goed op en ze bereiken onge-schonden het volgende deel van de gang.

Na nog een paar ruimtes voelen ze plotseling trillingen door het schip gaan.
“Wat zou dat zijn?” vraagt Jeanne.
“Iemand is bezig”, zegt Danny, “Misschien de Snee die ook andrium willen?”
“Dan is het maar goed dat we bewapend zijn”, zegt Dr. Gueverra, “Let op, nu niet meer jezelf vastmaken met de magneten, misschien voelen zij die trillingen ook. De trillingen worden sterker als ze de gang volgen die bij de power core uitkomt. Dr. Gueverra opent voorzichtig de zware metalen deur, die gelukkig nog soepel opendraait. Ze komen uit op een balustrade die op ongeveer vijf meter hoogte rondom de cirkelvorming ruimte van 20 meter doorsnee loopt. In het midden van de ruimte is de power core en de trillingen komen van beneden. Ze zweven voorzichtig naar de rand van de balustrade en zien dat drie Snee bezig zijn met gereedschap iets bij de power core te doen.

“Enig idee wat ze doen?” vraagt Dr. Gueverra aan Kiri.
“Nee, die gereedschappen zeggen met ook niets. Als je van deze hoek schiet moet je wel raak schieten. Als je de power core raakt kan dat een kettingreactie geven.”
“Dan moeten we hier opzij of omhoog”, zegt Dr. Gueverra.
“Die Snee hebben van die insectogen”, zegt Danny, “Die kunnen vast opzij kijken. Dat is veel te link. Ik zeg gewoon schieten. We hebben ook niet veel tijd meer. Ik zal dan wel voor een enkel schot gaan, want we moeten wel verstandig blijven.”
“Ja, dat klopt”, zegt Jeanne, “We hebben veel tijd verloren met dat verdedidingssysteem. We zijn al bijna een uur bezig.”
“Ok, dan gaan we van hieruit schieten,” zegt Dr. Gueverra, “Als het misgaat merken we er waarschijnlijk weinig van.”
Dr. Gueverra, Jeanne en Danny zweven zachtjes naar de rand en zetten zich klem tegen de achterwand.
Danny pakt degene links, Dr. Gueverra die in het midden en Jeanne de Snee aan de rechterkant.
“Ok, 3, 2, 1, vuur!”
Gelijktijdig halen ze de trekker van hun MLA-wapens over. Ze voelen de terugslag, maar horen niets. Danny en Jeanne schieten hun doelwit in het hoofd en die vallen direct neer. Dr. Gueverra raakt eerst een arm, maar schiet dan snel nog een keer en schakelt de Snee dan uit.
“Ben ik weer de enige die twee keer moet schieten”, zegt Dr. Gueverra.

“Snel naar beneden”, zegt Kiri, die voorop gaat met de grote andriumcontainer die hij al de hele tijd bij zich heeft.
Dr. Gueverra, Jeanne en Danny volgen Kiri naar de plaats waar de Snee bezig waren.
“Ze waren inderdaad bezig om de kern open te maken, maar ze hebben niet de juiste gereedschappen bij zich”, zegt Kiri, “O, kijk, we hebben geluk dat jullie niets geraakt hebben. Als deze slug drie millimeter meer naar rechts was geweest hadden we het niet kunnen navertellen.”

Kiri gaan aan de slag om het andrium uit de kern te halen. In de tussentijd verzamelt Dr. Gueverra wat interessante Snee gereedschappen. Niet te veel, want dat wordt veel te onhandig. De tech doet zijn werk goed en na ongeveer een kwartier gaan ze op de terugweg. Het is nog even oppassen bij het defensiemechanisme en de scherpen punten, maar ze bereiken ongeschonden de shuttle.
“Mooi op tijd”, zegt Teo, die hen binnen opvangt, “Het had geen kwartier langer moeten duren. Ik ga de shuttle ontkoppelen en dan kunnen we terug naar de Seraph.”
Teo zit net in zijn stoel als hij een urgent bericht krijgt van de Seraph.
“Shit, de Seraph wordt op dit moment aangevallen door de Snee!”

Gary en Hoshiko staan in de skydome waar het wat rustiger is dan eerst. Een aantal gasten is naar de sick bay gebracht om behandeld te worden. Daar liggen ook de chef en de sous-chef, die allebei bewusteloos zijn geraakt nadat bedolven zijn onder pannen en met hun hoofd de aanrecht hebben geraakt. De familie Rang is niet meer in beeld en sommige van de gasten hebben zich teruggetrokken in hun hut. Om de ladder met de steward, die Kale observeert die buiten bij het luik staat, heen, staan de overige gasten te filosoferen over wat er nu gaat gebeuren. Veel van hen zijn erg ongerust, alleen de vlogger lijkt het een fantastisch uitje te vinden. Hij blijft maar content schieten.

Gary ziet vanuit zijn ooghoek snelle beweging buiten het schip, het was alsof er iets langs kwam van voor naar achter.
“Hoshiko!”
Hoshiko breekt zijn gesprek af en komt bij Gary staan.
“Wat is er?”
“Ik zag iets langs vliegen, misschien gaat het naar de shuttle bay! Zullen we dat niet even doorgeven?”
“Ja, goed idee.”
Ze melden zich bij één van de stewards die ook vindt dat ze moeten gaan kijken wat er aan de hand is. Op dek 4 is een raam, dan kan je zien wat er achter het schip gebeurt.
Gary en Hoshiko volgen de steward naar de lift en stappen een dek lager uit. Ze gaan de gang naar de hutten door waar aan het einde het raam is.
“Een momentje”, zegt Hoshiko en verdwijnt in zijn hut, die links net naast de deur naar de gang is.

Een paar seconden later komt hij terug met een katana.
“Mocht jij dat meenemen?” vraagt Gary.
“Zeker wel.”
De steward was al doorgelopen en ze halen hem in vlak voor hij bij het raam is. Daar is een deel van de romp van een zwart ruimteschip te zien wat de indruk geeft van organisch schilden.
“Dat is geen Federaal schip”, zegt Gary.
Nog geen minuut later verdwijnt het ruimteschip naar boven.
“Wat zouden ze gedaan hebben?” vraagt de steward.
“Snee afgezet!” zegt Hoshiko, “Ze gaan natuurlijk naar Kale toe.”
“Snel naar boven”, zegt Gary.

Het ritje met de lift duurt, gevoelsmatig, tergend langzaam. De liftdeuren openen naar de skydome.
“Aaaah, Snee!” roept de steward op de ladder, “Wat? Ze hebben Kade gedood!”
“Wat? Wat gebeurt daar nu weer?” vraagt Gary.
“Ik denk dat ze gaan proberen het schip binnen te komen via het luik”, zegt Hoshiko.
Samen met Gary rent hij naar de brug. De deuren gaan open en ze horen geluid bij het luik.
“Pas op, er komen Snee aan!” roept Hoshiko naar de twee stewards, die dekking zoeken achter de werkstations.
Zelf gaat Hoshiko om de hoek staan bij het werkstation waar Dr. Gueverra aan heeft zitten werken. Gary staat daar weer achter. Na een halve minuut hoort hij een sissend geluid. Als hij door de deuropening kijkt ziet hij dat er een soort energiestraal een gat in het luik boort.

“Ze komen eraan”, zegt hij tegen Gary, “Ze maken het luik stuk.”
“Ik hoop dat het buitenste luik van de luchtsluis dicht is”, zegt Gary, “Ik heb ergens gelezen dat de Snee voor korte tijd ook in een vacuüm kunnen overleven.”
Hoshiko trekt zich terug achter de muur als hij ziet dat de energiestraal bijna rond is. Kort daarop horen ze een harde knal als het zware luik op de vloer valt. Dan volgt een harde knal, gevolgd door een heleboel rook. Iedereen behalve Hoshiko is verdoofd door de klap. Hij gluurt om de hoek en ziet door de rook dat de Snee één voor één naar beneden springen. Twee van hen rennen op de hulpeloze stewards af. Als de laatste ook geland is stapt hij de kamer in en slaat in één klap twee van de armen van de Snee eraf. Tegelijkertijd is een wit licht te zien dat uit de katana schijnt te komen. Het groene bloed van de Snee spat in het rond. Snel stapt hij terug naar de andere kamer en gaat aan de andere kant van de deur staan. Gary schuift wat naar voren.
De twee andere snee hebben de twee stewards uiteengereten met hun klauwen en rennen nu naar de deur opening. Gary gebruikt zijn mediamieke gaven en de eerste valt slapend op de grond. De tweede Snee doet een stap naar binnen. Hoshiko haalt uit, maar de katana raakt alleen met de platte kant. De Snee haalt uit met zijn klauw, maar Hoshiko springt op de werkbank en de scherpe klauwen gaan onder hem door. Van bovenaf hakt hij het hoofd en twee armen van de Snee in tweeën, opnieuw gepaard gaand met een wit licht. De Snee heeft deze aanval niet overleeft.
“Die andere slaap, hak zijn hoofd af”, zegt Gary.
Hoshiko spring van de werkbank af en executeert de slapende Snee.
“Leuk zwaard”, zegt Gary en kijkt naar Hoshiko’s katana.
“Nee, alleen goed opgepoetst.”

“De situatie is onder controle”, zegt Teo tegen Dr. Gueverra, Jeanne, Danny en Kiri achterin de shuttle. Drie Snee zijn afgezet door een Snee shuttle en hebben Kade gedood. Daarna zijn ze door het luik gekomen en hebben de stewards op de brug aan stukken gereten. Jullie vrienden hebben ze uitgeschakeld.”

Vasily is blij met het andrium. Zij hebben de systemen van de Seraph zover hersteld dat ze het andrium kunnen laden, zodat ze hier weg kunnen en de schilden en het blaster cannon kunnen gebruiken dat aan boord is. Wel vindt hij het vreemd dat het lang heeft geduurd voor de Snee doorhadden dat ze er waren. Dat lijkt op een probleem met de communicatie. Hij verwacht dat de Snee wel satellieten zouden hebben geplaatst zodat ze om de planeet heen kunnen communiceren. Je kan immers geen radiosignalen door de planeet heen sturen. Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannygaan dit laten uitzoeken, terwijl ze zich gaan voorbereiden op de landing op Krentan.

“Ok, we moeten naar Krentan”, zegt Gary, “Het is trouwens maar goed dat wij hier waren toen de Snee kwamen. ‘Het is een leeg schip, wat kan er nu helemaal gebeuren’. Maar goed, ze hebben Kade gedood.”
“Daar kwamen ze dus niet voor. Zij hebben dus geen connectie met de Snee. Wie zou hier verder nog met eeuwig leven bezig zijn?” vraagt Dr. Gueverra.
“Maar waarom enteren ze dan dit schip?” vraagt Gary.
“Is het speciaal hier naar toegebracht?” vraagt Jeanne.
“De tandwieltjes hebben ervoor gezorgd dat we hierheen zijn gebracht”, zegt Dr. Gueverra, “Zij doen ook mensenoffers. Is het een offer? Maar als je geen Snee bent, waarom kom je hier dan naar toe?”
“Omdat hier kolonisten zitten?” vraagt Hoshiko.
“Die zijn hartstikke dood”, zegt Danny.
“Laten we onze trip naar Krentan, Team Bravo en de Eretira gaan plannen”, zegt Dr. Gueverra, “Het zou fijn zijn als jullie mee gaan als jullie zo goed Snee dood kunnen maken. Die Snee satellieten, kunnen we daar nog iets mee? Of is het toeval?”
“Nee, dat niet, want iemand heeft berichten uitgestuurd”, zegt Hoshiko.
Opnieuw vragen ze de telemetriespecialist Sigurd Falk om te scannen. Hij ontdekt geen satellieten in een baan om Krentan, maar wel brokstukken op de plaats waar hij ze verwacht.

“Het ziet er naar uit dat iemand ze heeft vernietigd”, zegt Sigurd.
“Kunnen ze dat vanaf de planeet?” vraagt Danny.
“Als je hele goede verdedigingsmiddelen hebt wel, maar Krentan zal al wel ingenomen zijn toen ze die satellieten hebben geplaatst en met een draagbare lanceerinrichting gaat dat niet werken. Met een zwaar afweergeschut wel, als je de juiste calculaties kan maken. Aan het verspreidingspatroon te zien zijn ze nog niet heel lang geleden beschoten, hooguit een paar dagen.”
“Wie heeft dat dan gedaan?” vraagt Hoshiko.
“Zijn het soms Snee-rovers?” vraagt Danny, “We gingen ervanuit dat het één hive is, maar als dat niet zo is?”
“Er zijn mensen die die satellieten uit de lucht kunnen schieten”, zegt Hoshiko.
“Of zijn het anderen die zich ermee bemoeit hebben?” vraagt Danny, “De Dreton? Er is nog een ruimtschip met Snee aan boord. Laten we met de shuttle naar beneden schieten en aannemen dat we naar de planeet moeten.”
“Dat moeten we”, zegt Gary, “Alleen daar is voldoende andrium voor de terugreis.”
“We kunnen ook onderweg overleggen”, zegt Danny, “Dat andere Snee-schip kan terug-komen.”
“En beneden is ook nog iemand”, zegt Hoshiko, “Team Bravo. Misschien zijn dat de gasten die de satellieten hebben opgeblazen.”
“Het kan geen kwaad contact te leggen”, zegt Gary.
“Er is trouwens iets dat er voor zorgt dat er hier geen grote Snee-schepen zijn”, zegt Dr. Gueverra.
“Hopelijk zijn bijna alle Snee op”, zegt Hoshiko, “Maar dat is misschien optimistisch.”
“Waarom willen de Snee hier zo graag zijn?” vraagt Jeanne.
“Als springplank”, zegt Dr. Gueverra.
“Is dit dan de eerste menselijke planeet die ze tegenkomen?” vraagt Jeanne, “Kennelijk wel.”

Chief Security Milla komt aanlopen en vraagt of ze naar de skydome komen om deel te nemen aan een dienst voor de omgekomen bemanningsleden. Daar willen ze natuurlijk ook hun respect voor de gevallenen betuigen.
“Ik ga me eerst nog even snel douchen en omkleden”, zegt Hoshiko, wiens kleding nog onder het Snee-bloed zit.
In de skydome zijn een aantal rijen met stoeltjes neergezet waar iedereen plaats op kan nemen. Alleen de technici ontbreken, die zijn druk bezig om het schip vliegklaar te maken. Priester Augustin leidt de dienst en heeft een ontroerend verhaal over plichtsbesef en opoffering en dat dit allemaal bij het grotere plan past. Aan het einde van de dienst, die maar een minuut of 15 duurt, gaan de lichten aan. De Starlight Seraph is weer operationeel.

Aan het einde van de dienst spreken ze Bernadette Lafont aan die lid is geweest van de sekte met de tandwielen.
“Zeg, we hebben kettinkjes met een tandwiel gevonden bij de verraders die ons hierheen hebben gebracht”, zegt Danny, “Jij was toch ook betrokken bij die groep?”
“Ja, maar na het debacle bij Seica heb ik me daar niet meer vertoond.”
“Zij zijn toch op zoek naar het eeuwige leven?” vraagt Danny.
“Ja en nee. Sommigen van hen willen dat wel, zoals die vriend van de mediamagnaat. Anderen willen iets anders. De ambassadrice van Nobodovska wilde heel graag super-soldaten om goede sier mee te maken en ik wilde natuurlijk met dochter genezen.”
“Maar werken die offerandes dan ook?” vraagt Dr. Gueverra.
“Nee, maar daar gaat het ook niet om. Ze offeren aan een entiteit die Eotantos heet, maar het gaat er vooral om gelijkgestemden te helpen. Het is een groep mensen die vindt dat je voor je eigen doel moet gaan, maar ze helpen elkaar daar ook bij. Ik kreeg de mogelijkheid om onderzoek te doen en tegelijkertijd werkte ik aan die andere doelen.”
“Maar je dochter kreeg voorrang”, zegt Jeanne.
“Ach ja.”
“Het is dus eigenlijk een soort netwerkclub”, zegt Dr. Gueverra, “Zoiets als een onderne-mersvereniging, alleen dan met een occulte inslag.”
“Zoiets.”
“Enig idee, waarom ze hierheen zouden willen?” vraagt Hoshiko.
“Nee, ik heb geen contact meer met ze gehad. Bovendien zijn ze opgedeeld in een soort cellen die alleen elkaar kennen, of althans de meester van de cel zit weer in een hogere cel.”
“Ok, dank je wel”, zegt Gary, “Kom, we moeten naar Krentan voor het andrium.”

Dit keer doen ze wel een flak vest aan als aan boord van de shuttle gaan, behalve Hoshiko die zijn ninjapak draagt. Ze hebben ook een touw en gereedschap bij zich. Gary heeft een MLA rifle gekregen en Hoshiko een MLA pistol. Ze hebben ook voldoende munitie om de halve Snee vloot uit te roeien. Kiri is ook weer van de partij.

Als Teo vraagt waar ze willen landen volgt er een korte discussie of dat bij de crash site of team Bravo moet zijn. Ze besluiten om op kleine afstand van het contactpunt te landen en dan het restant te lopen. Teo stippelt een route uit die ze uit de buurt van Haven 6 houdt en het Snee-ondersteuningspunt dat daar in de buurt is.. Dat betekent wel dat ze laag aan moeten komen vliegen.

Het zal minimaal een uur duren voor ze aankomen, dus is er voldoende tijd om het ook over andere dingen te hebben.
“Wat was dat nou met die holo van Jeanne op die website die je er niet vanaf kreeg?” vraagt Hoshiko aan Dr. Gueverra.
“Dat vind ik zeer aanmatigend”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik heb ze streng toegesproken”, zegt Jeanne.
“O, ik dacht dat Dr. Gueverra net zo goed was in het verwijderen van holo’s als het scannen van ondergrondse structuren.”
“Blij dat je zo’n motiverende speech geeft”, zegt Dr. Gueverra, “Ik weet wie we als eerste gaan opofferen.”

Ze bestuderen de holo die Sigurd heeft meegegeven van het landingsgebied en stippelen hun koers uit.

Teo neemt eerst afstand van de Seraph voor hij de daling inzet. De shuttle daalt vrij steil naar beneden en volgt dan het terrein tot ze in de buurt van het ontmoetingspunt komen. Daar zoekt Teo een open plaats in het woud en zet zijn shuttle gedeeltelijk onder een aantal bomen om vanuit de lucht niet al te erg op te vallen

“Succes! Meld je als er iets is, ik sta paraat om jullie op te halen als het nodig is”, zegt Teo wanneer ze uitstappen. Dr. Gueverra heeft een kaart en een kompas bij zich, met zijn communicator kan hij hier niet navigeren. De flora ziet er heel anders uit dan op Argin en ook de geluiden van de dieren die hier ergens verstopt zitten in het woud stellen ze niet op hun gemak.

“Pas op, je kan maar allergisch zijn voor deze planten”, zegt Dr. Gueverra.
“Zouden hier ook een soort katten zitten?” vraagt Danny, “Daar is Dr. Gueverra gek op.”
“Ik had een machete kunnen gebruiken”, zegt Dr. Gueverra, “Hoshiko kan jij niet voorop gaan met je zwaarden.”
“Plantensappen zijn geen equivalent voor bloed”, zegt Hoshiko.
Na een kwartier lopen komen ze bij een grote steen aan die het ontmoetingspunt lijkt aan te duiden.
“Nou, hier moet het zijn”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik zie niets”, zegt Danny, “Ik had wel verwacht dat er iets op de steen zou staan.”
“Ze liggen hier natuurlijk niet de hele dag in de struiken”, zegt Gary.
“Dat lijkt me ook behoorlijk ongezond”, zegt Dr. Gueverra, “Maar ik verwacht wel een sensor of zo, even kijken, …, ja, hier is er een. Ze zullen zo wel komen.”
“Kijk, hier zijn ook sporen”, zegt Jeanne, die een afdruk van een legerlaars aanwijst, “Eens kijken of ik die sporen kan volgen.”
Jeanne loopt even rond, maar het spoor loopt dood. Ook Danny slaagt er niet in het spoor te volgen.

“Hallo?” klinkt na ongeveer vijf minuten een stem uit de bosjes.
“Ja, hallo? We kwamen op het aangepaste noodsignaal van de Eretria af”, zegt Dr. Gueverra.
Een man in camouflagekleding en schmink op stapt uit de bosjes. Hij heeft een assault blaster in zijn handen en een camerabril op.
“Zijn jullie door de Federatie gestuurd?”
“Eh, nee”, zegt Gary, “Wij zijn toeristen. We zijn hier terechtgekomen met een luxe ruimtejacht en nu hebben we geen andrium meer om weg te komen. Op de Eretria zou nog voldoende andrium moeten liggen.”
“Waarschijnlijk wel, maar waar zijn mijn manieren. Ik ben Tomas Ilvan, van Team Bravo.”
Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannystellen zich voor, evenals Kiri.
“Ik verschuil me met twee van mijn teamleden in een grot in de buurt, als jullie mij volgen kunnen we daar verder praten. Daar zijn we helemaal uit het zicht. O, en pas op dat je die planten niet raakt, zeker niet die met die ruitvormige blaadjes, daar kan je behoorlijke zweren van krijgen.”
Ze volgen Tomas naar een grot waar de overgebleven leden van team Bravo zich schuil-houden.
“Dit zijn Kael Vale, onze verkenner en Rhea Solin, de medic.”
Beide zijn verbonden en Rhea ligt met haar been omhoog.

“Wat is er gebeurd?” vraagt Dr. Gueverra.
“Wij waren op Krentan toen de aanval van de Snee kwam. Wij waren hier al gepositio-neerd, omdat ze verwachtten dat de Snee zouden komen. Boven ons was een grote ruimteslag die door de Federatie is verloren. De Snee hebben veel schade opgelopen, maar wisten eerder versterkingen aan te voeren. Wij hebben ons verscholen en zijn een guerrilla gestart. Ons doel was ook om een Snee shuttle te stelen, om de technologie in handen te krijgen. We hebben een Snee shuttle neergehaald, maar daarna zijn we in gevecht gekomen. De leiding van het team, Elias, Mara en Jax zijn gesneuveld. De zus van Kale, Neris, en onze point man Darius zijn gevangen genomen door de Snee. Ik ben met Kael en Rhea weg weten te komen en sinds die tijd houden we ons hier schuil.”
“En hebben jullie dat noodsignaal aangepast”, zegt Dr. Gueverra.
“Ja, dat hebben we gedaan nadat we zagen dat iets de satellieten kapot schoot. We dachten dat dat misschien een Federaal ruimteschip was en toen heb ik de boodschap in het noodsignaal gezet. Dat ruimteschip heeft wel wat onrust bij de Snee veroorzaakt, want tot een paar dagen geleden waren hier veel meer Snee-schepen. Nu komt alleen elk uur het transportschip over waarmee mensen worden afgevoerd. Darius en Neris worden apart gevangen gehouden en ondervraagd, maar tot nu toe hebben ze niets losgelaten.”
“Hoe weten jullie dag?” vraagt Gary.
“Neris is de tweelingzus van Kael en zij hebben een telepatische band waarmee ze informatie kunnen uitwisselen.”
“Wat weten jullie van wat er aan de hand is?”
“Ze zijn bezig om de laatste transporten vanaf Haven 6 te doen, daarna zijn daar geen mensen meer over. Volgens Neris is het meer een gevangenisschip dan een oorlogsschip en zijn de bewakers behoorlijk overmoedig. Ze willen binnen drie uur klaar zijn, omdat er dan iets groots staat te gebeuren.”
“Weten ze hoeveel mensen aan boord zijn?” vraagt Jeanne.
“Ze denken zo’n 2.000.”
“Hoe worden ze behandeld?” vraagt Jeanne.
“Zij zitten apart van de anderen en de Snee ondervragen ze af en toe.”
“Hoe kunnen ze hen dan verstaan?” vraagt Dr. Gueverra.
“De Snee hebben apparaatjes om te vertalen zei ze.”
“Die moeten we eigenlijk bevrijden”, zegt Danny, “Dan moeten we eerst een shuttle stelen.”

“Maar waar komen jullie vandaan met je ruimtejacht?” vraagt Kael.
Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Danny vertellen wat ze tot nu toe hebben meegemaakt en dat ze andrium nodig hebben, omdat ze anders niet meer naar huis komen.
“Het is nog wel een drie kwartier lopen naar de Eretria”, zegt Tomas, “Kunnen wij mee terug met de shuttle?”
“Ja, formeel kunnen er maar zes mensen passagiers in, maar dit is een noodsituatie”, zegt Dr. Gueverra, “Kan jij ons naar de Eretria toebrengen?”
“Ik zal Kael moeten helpen om Rhea naar de shuttle te brengen. Daarvoor moeten we eerst een draagbaar maken. Ik teken de route aan op jullie kaart, dan moeten jullie het kunnen vinden.”
“Als ze veilig in de shuttle zijn, kom je dan naar de Eretria?”
“Ja, prima.”
“Hoe zouden jullie die Snee-shuttle gaan besturen, als je hem zou hebben gesloten?” vraagt Hoshiko, “Je kan de displays toch helemaal niet lezen?”
“We hebben twee AR-brillen meegekregen die real-time vertalen, althans dat is ons beloofd.”
“Kunnen wij die meekrijgen?” vraagt Hoshiko, “Als de gelegenheid zich voordoet willen we een shuttle kapen en naar dat transportschip toegaan.”
Tomas kijkt even naar Rhea, die knikt.
“Ja, ok.”
Tomas geeft de brillen aan Hoshiko en Danny.
“We hebben nog maar een paar uur, geen tijd te verliezen”, zegt Gary.

Het is maar 2,3 kilometer naar het wrak van de Eretria, maar omdat ze heel voorzichtig moeten zijn om geen gevaarlijke planten aan te raken zijn ze daar ruim drie kwartier meer bezig. Het wrak kondigt zich aan door dat in een strook van vijftig meter eromheen de grond is omgewoeld, er geen planten meer groeien, die zijn verbrand en er overal wrakstukken liggen. Een deel van de Eretria, aan de rechterkant staat rechtomhoog, het middendeel is grotendeels verwoest en de voorkant van het schip ligt er verwrongen bij.

“Waar moeten we zijn?” vraagt Hoshiko.
“Ik kan wel scannen, als er minimaal een kilo van het spul ligt gaat dat wel, maar liefst ben ik wel iets dichterbij”, zegt Dr. Gueverra.
Ze lopen door de kale grond en komen bij het rechtopstaande deel uit.
“Van hieruit kan ik alles wel scannen”, zegt Dr. Gueverra.
Hij pakt zijn repairscanner en scant op andrium. Het patroon ervan heeft hij op de Starlight Seraph geupload in de scanner.
“Er ligt voldoende in dat rechtopstaande deel”, zegt Dr. Gueverra en wijst naar boven, “Ongeveer 20 tot 30 meter hoog, een beetje aan de andere kant van het schip.”
“We kunnen door dat openstaande luik naar binnen”, zegt Hoshiko, “Dat is maar acht meter hoog.”
“Dat is best steil, hebben we een grappling hook?” vraagt Gary.
“Laat mij maar even, zo steil is het niet”, zegt Hoshiko.
In zijn zwarte pak klimt hij moeiteloos omhoog naar het luik. Als hij daar is laat hij een dunne draad zakken waar Dr. Gueverra het touw aan vastmaakt. Hoshiko hijst het touw op en maakt het aan het luik vast zodat ze naar boven kunnen klimmen. Gelukkig zijn ze allemaal geoefende klimmers en levert dat geen problemen op. Als laatste hijsen ze de kist op waar het andrium in opgeborgen moet worden.

Hoshiko gaat de luchtsluis door, die ook openstaat en ziet dat de gang, en dus het hele schip gekanteld is. Als hij door de gang loopt die dieper het schip in gaat loopt hij over de linkerzijwand. Dat levert wel wat problemen op. De gang is niet zo hoog dat je makkelijk kan springen en even verderop is er een gat in de wand waar hij over loopt.
Hoshiko schijnt erin met een zaklantaarn en ziet dat dit een vergaderkamer is geweest. De glazen ruiten naar de gang zijn kapotgegaan en al het meubilair ligt acht meter lager tegen de lagergelegen wand. Hoshiko kan een grote stap maken en komt makkelijk over het twee meter brede gat heen. De anderen volgen hem, totdat Kiri als laatste gaat. Met de zware andrium-kist verliest hij bijna zijn evenwicht. Jeanne kan hem nog net vasthouden.
Hoshiko loopt verder en ziet een paar meter verder een opening naar boven, waar een zijgang was. Hij kijkt omhoog en ziet een schuifdeur die dicht is. Verderop in de gang is ook een schuifdeur.

“We kunnen hier naar boven, maar dat is een deur, ik ga even verder kijken.”
Hoshiko loopt naar de schuifdeur en wringt hem open. Een indringende geur van rotting komt hem tegemoet. Hij kijkt in een grotere kamer die vijf meter diep is en vijf meter hoog. Aan de overkant is ook nog een gang, maar dat is vijf acht meter verder. Hoshiko ziet dat er in de zijwand naar boven ook een gesloten schuifdeur zit. Voor hemzelf is het geen probleem om daarheen te gaan, maar voor de anderen is het onmogelijk.
“Daar verderop kunnen we niet verder,” zegt Hoshiko als hij terug is bij de anderen, “Een grote kamer die bijna net zo diep is als dat gat waar we langs kamen en naar boven is het ook vijf meter.”
“Dan moeten we hier naar boven,” zegt Danny.
“Ja, want het andrium ligt nog steeds daarboven”, zegt Dr. Gueverra en wijst schuin naar boven.
“Dan moeten we dat luik openmaken”, zegt Gary.
“Ja, maar wel voorzichtig, want wie weet wat er allemaal bovenop ligt”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik kan er zo niet bij, ik moet op iemands schouders zitten”, zegt Hoshiko.
“Ok, doe maar bij mij”, zegt Dr. Gueverra en hij knielt op de grond.
Hoshiko neemt plaats op zijn schouders en Dr. Gueverra staat op. Hoshiko kan nu net bij het luik, maar het gaat niet zo makkelijk open.
“Hebben we iets om dit open te duwen?” vraagt Hoshiko.
“Ik heb een breekijzer dat je ertussen kan duwen om hem voorzichtig open te maken”, zegt Kiri, zoekt even tussen zijn gereedschap en geeft Hoshiko het breekijzer.

Hoshiko zet het breekijzer tegen de rand tussen de twee deuren en duwt. Of dat nu te hard is, of dat de deur ergens nog energie had, want de deur gaat direct helemaal open. Een grote stapel rottende lijken valt bovenop Dr. Gueverra en Hoshiko. De rottingsgeur is overweldigend en Dr. Gueverra kan het extra gewicht van de lijken niet dragen en valt op de grond. De hele gang is bezaaid met rottende stukken vlees en organen.
“O, gatver, uuuugh” zegt Dr. Gueverra en geeft over. De anderen zijn ook geraakt door de spetters en één voor één legen ze hun maaginhoud.
“O, afschuwelijk, walgelijk.” Gilt Dr. Gueverra en trekt zijn flak jacket uit die onder de lichaamssappen zit.
“O, nee, het is er allemaal langs gegaan,” zegt hij daarna, “Dit shirt is ook afgeschreven” en hij trekt zijn shirt uit.
Als hij naar Hoshiko kijkt die ook is opgekrabbeld ziet hij dat zijn zwarte ninjapak het gore materiaal afstoot.
“Ja, het is goor, maar we moeten verder,” zegt Gary.
“Ik klim omhoog,” zegt Hoshiko, “Let op, vlak boven die deur is het heel glad.”

Hoshiko klimt moeiteloos omhoog, alsof een gekko tegen een muur oploopt. Hij passeert twee deuren tijdens het klimmen, die in beide zijden van de gang zitten. Aan het einde van de gang, ongeveer 8 meter boven de gang waar ze binnen zijn gekomen, zit weer een dichte deur.
“Je weet nu hoe het niet moet”, zegt Dr. Gueverra.
“Kan je dat breekijzer aan het koord binden?” vraagt Hoshiko en laat zijn koord naar beneden zakken.
“Ja, ok, daarna gaan we even opzij.”
Dat is geen overbodige luxe, als Hoshiko van de zijkant voorzichtig de andere deur open maakt vallen er opnieuw lijken naar beneden die acht meter lager uit elkaar spatten. Dan gaat hij naar de andere kan van de gang en haalt de resterende lijken gecontroleerd met het breekijzer naar zich toe en laat ze naar beneden vallen.

Nu heeft hij tijd om te kijken wat er achter de deur is. Hoshiko ziet een grotere ruimte waar aan de andere kant, voor hem dus boven, een aantal deuren zijn die afgesloten zijn. Het lijken opslagruimtes te zijn. Aan de linkerkant en rechterkant zijn deuren in de zijwanden. Wat opvalt is dat één van de opslagruimtes beter beveiligd is.
“Ik heb hier een extra beveiligde deur”, zegt Hoshiko, “Kan het daar zijn?”
Dr. Gueverra pakt zijn repair scanner om opnieuw te scannen, maar die is glad geworden door alle rottingssappen en hij laat hem uit zijn handen vallen. Dr. Gueverra raapt hem weer op en ziet dat de display gescheurd is en er rammelt ook iets vanbinnen.
Dr. Gueverra verschijnt aan de onderkant van de schacht en wijst schuin omhoog.
“Is het ongeveer daar?”
“Ja, dat moet het zijn.”
“Ok, ik kom omhoog”, zegt Dr. Gueverra.
“Is het handig om ook omhoog te klimmen?”, vraagt Gary.
“Wij gaan allemaal wel omhoog”, zegt Jeanne.
“Ok, het zou niet al te lastig moeten zijn.”
Ze klimmen allemaal de achter meter omhoog via het touw en staan op de zijwand van de ruimte. Kiri takelt als laatste de andriumkist omhoog.
“Waar is het?” vraagt Dr. Gueverra als hij boven is.
“Daar, die extra verstevigd deur”, zegt Hoshiko.

“Dat is veelbelovend”, zegt Dr. Gueverra, “Het is wel vier meter hoog en ik ben benieuwd of hij open kan.”
Als iedereen in de buurt is klimt Hoshiko omhoog. Dit is geen schuifdeur, maar een deur met hengsels en een groot handvat. Naast de deur is een keypad een soort handgreep. Hoshiko probeert het handvat te draaien, maar er komt geen beweging in.
“Nee, deze doet niets”, zegt Hoshiko, “Kan jij iets?”
“Misschien als ik er stroom op zet”, zegt Dr. Gueverra, “Ik kan de power cell van deze repair scanner wel gebruiken.”

Hoshiko maakt het touw aan het handvat naast de deur vast en klimt naar beneden. Dr. Gueverra gaat omhoog en klemt zich aan het touw vast met zijn benen, terwijl hij een bypass op het keypad maakt. Na een paar minuten is een luide ‘klik’ te horen bij de deur.
“Ok, hij is van het slot, opgelet, ik maak hem open.”
De anderen gaan zozij, want als er een andriumkoffer van meer dan 15 kilo op je hoofd valt kan dat fataal aflopen. Maar dit keer komt er niets naar beneden. In de opslagruimte staat inderdaad een andriumcontainer, maar die is zorgvuldig vastgezet. Dr. Gueverra klimt door de deur omhoog het rek in. Hoshiko volgt hem en maakt het touw los, zodat ze daarmee de andriumcontainer voortzichtig kunnen laten zakken. Wanneer die op de grond staat maakt Hoshiko het touw weer vast en staan ze met een container met an-drium op de zijwand van de kamer.
“Deze kist kan ik hier wel laten staan”, zegt Kiri, “Ik had dus helemaal niet mee hoeven gaan.”
“Ach, het is een mooie ervaring”, zegt Gary.

Ze laten eerst de kist met andrium zakken en klimmen dan de acht meter naar beneden naar de gang met de luchtsluis. Ze zijn nog niet allemaal beneden als ze een hard geluid horen, het lijken wel motoren die even extra vermogen zetten en daarna stilvallen.
“Er is iemand geland”, zegt Hoshiko.
“Maar wie?” vraagt Danny, “Onze shuttle?”
“Nee, we hebben nog geen all clear gegeven”, zegt Dr. Gueverra.
“Dan moeten het de Snee zijn”, zegt Danny, “Ga jij kijken?”
“Ok”, zegt Hoshiko en loopt naar de luchtsluis toe.
Daar aangekomen kijkt hij voorzichtig om de hoek en ziet op ongeveer 40 meter afstand een klein ruimteschip op de grond staan. Het heeft dezelfde soort organische platen als het ruimteschip dat hij bij de Sarlight Seraph zag. De achterklep staat open en er komen 5 bewapende Snee uitlopen. Een van hen wijst naar het openstaande luik. Hoshiko trekt zijn hoofd terug en snelt naar de anderen.
“Ja, het zijn de Snee”, zegt hij, “Er is een shuttle geland en er zijn er vijf uitgekomen. Ze weten dat het luik er is. Ze zijn maar 50 meter of zo hiervandaan, dus ze zijn er zo.”
“Wat nu? We kunnen hier niet weg?” zegt Gary.
“We moeten weer naar boven”, zegt Hoshiko, “Ik ga een andere uitgang zoeken.”

Terwijl Hoshiko naar boven klimt en het touw gelijk meeneem horen ze een metaalachtig geluid bij de ingang. De Snee hebben een grappling hook naar boven gegooid.
“Daar komen ze”, zegt Danny, “Ik dek de aftocht.”
“Ik help”, zegt Jeanne.
Zij gaan op de grond zitten en richten hun wapens op de opening naar buiten. Tot het ui-terste gespannen wachten ze tot een Snee zich laat zien. Dat duurt niet heel lang, de Snee kunnen kennelijk heel snel klimmen. Zodra hij iets ziet bewegen in de opening, het hoofd van een Snee, drukt Danny af en schiet de Snee in zijn hoofd, dat uit elkaar spat.
“Dat heeft een klein beetje tijd gewonnen”, zegt Danny, “Snel naar boven.”
Dr. Gueverra gaat als twee, dan Gary en daarna gaat Kiri, die voor hij omhoogklimt de kist met andrium aan het touw heeft vastgemaakt. Hij is halverwege als Jeanne en Danny een zoemend geluid van buiten horen komen.
“Een drone!” roept Danny.
Vrijwel direct daarop zoeft een kleine drone de gang in. Jeanne schiet met een slug, maar mist. Danny geeft een salvo en weet net een van de rotors van de drone te raken. Daardoor raakt hij de muur en valt in het gat in de bodem, gevolgd door een luide explosie. Jeanne en Danny worden achteruitgeworpen in de stapel met lijken die opzij was geschoven. Kiri is net boven en de luchtdruk duwt hem van de schacht af.
“Snel, misschien komen er meer,” zegt Danny.
“Eerst de kist”, zegt Dr. Gueverra van boven en hij trekt samen met Gary en Kiri de kist met andrium omhoog en laat daarna het touw weer zakken.
Jeanne begint met klimmen, terwijl Danny met zijn MLA assault rifle de ingang dekt. Dan klinkt er van buiten een explosie.
“Ja, ik ben er,” roept Jeanne vanaf boven en dan klimt ook Danny naar de ruimte waar de opslageenheden zijn.
“Ik heb een uitgang gevonden”, zegt Hoshiko, die op verkenning is geweest aan de andere kant van het schip, “We kunnen hier de gang volgen, dan komen we bij een kruising, daar gaan we overheen, dan opnieuw een deur en acht meter naar beneden. Daar is een andere luchtsluis.”
“Hopelijk gaat die open”, zegt Danny optimistisch.

Het optimisme van Danny was helemaal terecht, want de deuren van de luchtsluis gaan makkelijk open en ze klimmen met het touw naar beneden. Ook de kist met andrium komt veilig op de grond aan.
“Dit is wel onze kans om die shuttle te stelen”, zegt Danny.
“Ja, we kunnen ze van twee kanten aanvallen”, zegt Dr. Gueverra, “Ik ga wel langs dit ver-ticale stuk.”
“Dan ga ik om het lange deel heen,” zegt Danny.
Hoshiko en Jeanne lopen met Danny mee en Gary voegt zich bij Dr. Gueverra.
“Melden jullie je als je er bent?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ok”, zegt Jeanne.

Binnen een paar minuten zijn beide groepen in positie en kijken voorzichtig om het wrak van de Eretria heen. Naast de Snee shuttle, die voor beide groepen ongeveer 70 meter van hun positie verwijderd is, staan vier snee bij het lichaam van een vijfde snee. Drie van hen zijn in discussie met de vierde, die tegenover hen staat.
“Zijn dat de vijf Snee?” vraagt Hoshiko.
“Nee, er ligt er hier verderop ook eentje zonder hoofd onder het luik”, zegt Dr. Gueverra, “Ik denk dat die ene waar ze mee praten de piloot is.”
“Dan zullen dit ze allemaal zijn”, zegt Danny, “Laten we ze aanpakken. Mikken en schieten.”
“Ik ga eerst een stukje dichterbij”, zegt Hoshiko.
“Zien ze je dan niet?” vraagt Jeanne.
“Ik ben goed in sluipen”, zegt Hoshiko.
“Dr. Gueverra en Jeanne schieten jullie dan eerst?” vraagt Dr. Gueverra, “Dan schieten wij van deze kant en daarna kan Hoshiko de overgebleven Snee uitschakelen.”
“Ok, Hoshiko heb je aan twee minuten genoeg?” vraagt Danny.
“Meer dan genoeg”, zegt Hoshiko en verdwijnt om de hoek van het wrak.

Na twee minuten stappen de anderen om hun hoeken van het ruimteschip. Ze leggen aan en vuren.
Danny drukt af en schiet één van de Snee in zijn kruis en moet daar zo om lachen dat hij even niet kan schieten. Jeanne raakt één van de andere Snee in één van zijn vier handen. Zodra ze schoten horen beginnen Dr. Gueverra en Gary ook te schieten. Gary is echter te snel en daardoor gooit het wapen voor zich op de grond. Dr. Gueverra laat zich hier niet door afleiden en raakt de piloot in zijn been. Hoshiko schiet ook op de piloot, maar de kogel schampt hem alleen maar.
Een van de Snee is nog niet geraakt en trekt een sprint naar het openstaande luik van de shuttle. Dat haalt hij niet, want vanuit de bosrand is een blasterschot te horen. Een witte flits separeert één van de voeten van de Snee boven de enkel.
Dr. Gueverra mikt opnieuw en wil afdrukken, maar dit MLA pistol ligt toch anders in de hand dan zijn eigen, vertrouwde pistool, of waren het toch de rare capriolen van Gary die hem afleiden? Het pistool draait vreemd om en gaat af, waardoor hij zijn knieschijf kapotschiet.
Gary heeft intussen zijn MLA rifle opgepakt en schiet, maar mist, net als Jeanne. Gelukkig is Hoshiko er nog die de piloot neerschiet en de Snee liquideert, terwijl de anderen aan komen lopen, of strompelen. Vanuit de bosrand komt een gestalte van een commando de open ruimte over.
“Ah, dat is Tomas”, zegt Danny.
“Maar goed dat we die hebben gevraagd om te komen,” zegt Dr. Gueverra, “Au.”
Bij de shuttle aangekomen pakt Dr. Gueverra zijn medkit en pakt wat pijnstillers.
“Jullie hebben een shuttle.”, zegt Tomas.
“Ja, we gaan de gevangenen bevrijden”, zegt Danny, “Ga je mee?”
“Ik denk dat ik Kiri moet begeleiden naar jullie shuttle, zodat de andrium tijdig bij jullie ruimteschip is.”
“Ja, dat is een goed idee”, zegt Kiri, “die kan ik nooit alleen vinden.”
“Veel succes! Ik hoop dat jullie succesvol zijn”, zegt Tomas.
“Ja, zet hem op”, zegt Kiri, “Als we iets groots zien zal het ruimtejacht waarschijnlijk wel vertrekken.”
“Die kant op”, zegt Tomas en wijst naar een plek in de bosrand.
Kiri pakt de kist met andrium op en loopt achter Tomas aan.

“Ok, laten we gaan”, zegt Hoshiko, “We hebben niet veel tijd meer, zeker niet om uitge-breide plannen te maken.”
Hij loopt naar de achterkant van de Snee-shuttle en loopt de helling van het luik op dat openstaat. De shuttle ziet er van binnen ook organisch uit, maar dat is maar esthetiek. Er is één plaats voor de piloot en Hoshiko gaat daar zitten, althans probeert dat, want de stoel is veel te groot. Danny, met de andere AR-bril gaat naast hem staan. Dr. Gueverra, Gary en Jeanne zoeken een plaats op één van de banken en maken zich vast met de riemen die daar aanzitten.
“Even kijken, ik zou dit aan moeten zetten, en dan dit”, zegt Hoshiko en kijkt de controlepanelen rond.
“Dit is wel echt anders dan een groot ruimteschip”, zegt Danny.
“Iets uit je verleden?”, vraagt Hoshiko.
“Ja, zoiets.”
“Ik heb het, ga ook maar zitten.”
Danny neemt snel plaats, terwijl Hoshiko de shuttle laat opstijgen. Hij lijkt de besturing nog niet helemaal onder controle te hebben, want het toestel zweeft naar links en komt gevaarlijk dicht bij het wrak van de Eretria in de buurt.
“Pas op!” roept Danny.
“Ja, ik heb het”, zegt Hoshiko en op dat moment stabiliseert de shuttle en vrijwel direct gaat het met grote snelheid de lucht in.

“Hoe weten we nu waar dat Snee-schip is?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ik denk dat er wel ergens een tracker of zo is”, zegt Hoshiko, “O, ja, kijk, hij komt nu over de horizon. Dat komt goed uit, dan moet ik wel flink snelheid vermeerderen om bij te trekken.”
Na enige tijd komt het Snee transportschip in beeld. Het is een groot organisch ruimteschip van zeker honderd meter in doorsnede. Ze krijgen wat tijd om het te bestuderen, want Hoshiko past zijn snelheid netjes aan en volgt een corridor die op zijn scherm wordt aangegeven.

“Ok, we mogen daar landen”, zegt Hoshiko, “Althans ik denk dat dat is wat die berichten betekenen.”
Hij maakt wat aanpassingen en de shuttle vliegt naar een grote opening in de zijkant van het ruimteschip dat door een soort forcefield afgesloten lijkt te zijn. Dat gaat niet echt open als ze naar binnen vliegen, maar de shuttle kan er gewoon doorheen. Binnen is een ovale ruimte waar je naar links en rechts kunt gaat naar de shuttle bays. Hoshiko kan hier niets meer doen. De shuttle wordt volautomatisch naar de linker shuttle bay gevlogen waar op dat moment al een andere shuttle staat.

Een groep menselijke gevangenen, begeleid door twee Snee bewakers lopen vanaf die shuttle naar een gang in de tegenoverliggende wand. De shuttle waar Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Danny inzitten landt naast de andere shuttle. Vanaf een andere opening in de wand komt een Snee aanlopen die allerlei gereedschappen bij zich heeft. Vanuit de shuttle komt een andere Snee met een soort tablet in zijn handen. Die laat hij aan de eerste Snee zien en wijst wat dingen aan. De Snee met de gereedschappen knikt en loopt het luik van de shuttle op.
“Zou hier ook zo’n monteur naar toekomen?” vraagt Hoshiko aan de anderen.
“Ik heb geen zin om daarop te wachten”, zegt Danny, “We hebben geen tijd te verliezen. We moeten achter die gevangenen aan.”
Hij pakt zijn MLA assault rifle, zet hem aan en loopt naar de bediening van het luik. De anderen volgen hem, en hebben ook hun wapens gepakt.
“We moeten hier wel uitkijken”, zegt Dr. Gueverra, “Dit zijn serieus krachtige wapens en we hebben geen idee hoe sterk de wanden in dit ruimteschip zijn. Het lijkt geen oorlogs-schip, dus ik denk niet dat de buitenwand gepantserd is.”
“Dat is van latere zorg”, zegt Danny, “We moeten snel achter ze aan.”

Hij drukt op een toets en het luik draait open en vormt de helling naar beneden.
Hoshiko en Danny gaan voorop, gevolgd door Dr. Gueverra en Gary, Jeanne sluit de rij.
Ze lopen naar de opening waar de gevangenen naar toe gingen. Daar is na een paar meter een diafragma deur te zien, die automatisch opengaat als ze in de buurt komen. Gelukkig zijn er geen Snee aan de andere kant te zien.
“Ah, net als thuis!” zegt Dr. Gueverra.
Hoshiko sluipt vooruit naar het einde van de gang. Hij gluurt de ovale ruimte in waar de gang op uitkomt. Hier zijn twee liften en allerlei verschillende openingen. Er staan ook twee bewapende Snee. Hoshiko steekt zijn hand omhoog ten teken dat de anderen achter moeten blijven en sluipt terug.
“Twee Snee”, zegt Hoshiko, “Gary kan jij ze in slaap brengen?”
“Ik kan het proberen”, zegt Gary en loopt zachtjes achter Hoshiko aan.
Vlak bij het einde van de gang gaat hij hem voorbij en kijkt voorzichtig om de hoek. Hij moet de Snee zien om zijn mediamieke gaven te gebruiken. Hij concentreert zich en één van de Snee valt in slaap. De ander helaas niet, die begint een hoog, door merg-en-been gaand geluid te produceren. Hoshiko aarzelt niet en rent naar binnen. Met zijn katana hakt hij de Snee in mootjes. Tijdens de laatste klap is een fel wit licht te zien.
“Wat was dat?” vraagt Gary.
“Wat?” zegt Danny die naar voren komt lopen.
“Dat witte licht.”
“Geen idee”, zegt Hoshiko, die naar zijn katana kijkt.
“Die is toch ook bij Xtreme Adventures geweest?” zegt Danny, “Die is magisch!”
Gary en Hoshiko kijken hem wat meewarig aan. Op dat moment klinkt er een ritmisch geluid.
“Een alarm, snel weg hier”, zegt Dr. Gueverra.
“Waarheen?” vraagt Danny.
“We moeten omhoog, naar de burg”, zegt Dr. Gueverra.
“Hier loopt het omhoog”, zegt Jeanne die in de opening kijkt naast degene waar ze uit-kwamen.
“Ok, snel daarheen!” zegt Danny.

Hoshiko loopt snel voorop, gevolgd door Danny, Jeanne, Dr. Gueverra en Gary. Ze lopen door een anderhalf meter brede gang die schuin omhoogloopt. Hoshiko komt boven aan de gang, waar hij een soort T-splitsing kan zien. Hij loopt voorzichtig naar de T-splitsing toe, maar hoort dan rechts een deur opengaan en een twee Snee de gang in rennen.
Hoshiko komt direct in gevecht met de eerste Snee, die hem bijna de andere kant van de T indringt. De andere Snee is voor Jeanne en Danny net zichtbaar. Jeanne aarzelt niet en schiet op de Snee die ze dwars door de muur door raakt. Hoshiko hakt de armen van de Snee die met hem vecht af, opnieuw is er licht te zien, waarna de Snee neervalt.
Danny loopt de hoek om op de andere Snee te schieten, maar ziet een deur die dichtgaat. Hij zag nog net een glimp van een soort cel. Hij doet een stap naar voren en de deur gaat open. Na een korte gang is er een ovale ruimte waar een soort cellen zijn. Hij hoort rennende voetstappen van de Snee, doet een paar stappen naar voren en schiet de Snee van achteren neer, die neervalt vlak voor hij een andere deur bereikt.

Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko en Jeanne komen ook snel de kamer in en zien dat in één van de cellen een man en een vrouw in de kleding van Team Bravo zitten.
“Neris en Darius”?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ja! Wie zijn jullie?” vraagt Darius.
“We hebben Kael, Rhea en Tomas, ontmoet, die leven nog en gaan mee naar het ruimtejacht waarmee we gekomen zijn.”
“Jullie zijn geen militairen”, zegt Neris.
“Nee, dat is een lang verhaal, daar hebben we nu geen tijd voor”, zegt Dr. Gueverra, “We moeten jullie uit die cel krijgen. Hoe doen ze die open?”
“Er is daar een soort paneel waar ze iets van geluid mee maken” zegt Neris.
“Even kijken”, zegt Dr. Gueverra en drukt wat op het paneel en er komt inderdaad een raar soort geluid uit.
“Wat voor geluid was het?” vraagt Dr. Gueverra.
“Even denken, dit”, zegt Neris en produceert een vreemde reeks klanken.
Dr. Gueverra is even aan het prutsen, daarbij afgeleid door het alarm dat nog steeds af-gaat, maar weet dan de juiste combinatie te vinden en het force field dat voor de cel zat verdwijnt.
Vanachter de deur waar ze door zijn binnen gekomen is in de verte het geluid van rennende voetstappen te horen.
“Snel weg hier”, zegt Danny, “Door deze deur.”

Danny gaat voorop en leidt de anderen door een gangetje naar een ovale kamer waar allerlei kratten en kisten staan opgesteld. Dr. Gueverra komt even in de verleiding om te kijken wat erin zit, maar hij hoort de deur bij de gevangenis al opengaan. Danny gaat voorop door de andere uitgang en komt weer in een gangetje met aan het einde weer een deur. Danny sluipt naar voren en ziet als de deur opengaat een ovale ruimte met een lift en twee Snee. Hij wijst naar Gary, die naar voren komt. Dit keer werken zijn mediamieke gaven wel op allebei de Snee en ze vallen allebei in slaap.
“Naar de lift”, zegt Danny, “Daarmee kunnen we omhoog.”
Ze rennen allemaal naar de lift en staan als haringen in een ton en horen de deur van de gang waar ze uitkwamen opengaan als de liftdeuren dichtgaan.
“Misschien verwachten ze ons boven wel”, zegt Dr. Gueverra.
“Ik ben er klaar voor,” zegt Danny en houdt zijn MLA assault rifle gereed. Hoshiko staat naast hem met zijn katana en Jeanne staat achter Danny met haar shotgun in de aanslag.

Een paar seconden later gaan de liftdeuren open. Het eerste wat ze zien zijn drie Snee met een soort pistolen die op de lift gericht zijn. Danny geeft een salvo uit zijn MLA assault rifle en raakt alle drie de Snee, maar wordt zelf ook twee keer geraakt. Een schot breekt zijn arm en het tweede schiet een gat in zijn heup. Hoshiko wordt op wonderbaarlijke wijze gemist.
“Aaah.” Gilt Danny.
Ze lopen de ruimte in en zien dat dit een andere ovale ruimte is. Ook zien ze dat de slug van Jeanne’s shotgun vastzit in een raampaneel dat gescheurd is. Het scheelde heel weinig of Jeanne had een gat in de romp veroorzaakt.

“Daar de brug!” zegt Hoshiko en wijst naar een tekst in onleesbare letters boven een deur.
Hij loopt voorop, gevolgd door de anderen. Dr. Gueverra geeft Danny een pijnstiller, terwijl hij hem meetrekt. Ze komen eerst door een gangetje waar rechts ramen zijn. Daar zien ze een enorm Snee-ruimteschip dat net moet zijn gearriveerd.
“Dat is het ding waar ze op wachtten!” zegt Neris.
“Ik denk dat we jullie gaven nodig gaan hebben”, zegt Hoshiko.
Gary en Jeanne lopen naar voren totdat de deur opengaat. Ze zien twee Snee met de echt Snee blasters die salvo’s kunnen afvuren, niet de kleine pistooltjes die de andere bewakers hadden. Gary weet er één in slaap te brengen en Jeanne begint te zingen. Op dat moment is er gekraak te horen achter de deur aan de andere kant van de ruimte. Een blauw krakend schijnsel komt door die deur de ruimte in. De nog wakkere Snee met de blaster kijkt schichtig om en loopt dan verder de ruimte in. Gary stapt naar binnen en ziet dat dit inderdaad de brug is. Drie Snee zitten achter werkstations, maar kijken nu ook verbaasd achterom naar het blauwe schijnsel dat steeds groter wordt. Een van de Snee drukt razendsnel op een aantal knoppen, maar wordt daarin onderbroken door een diepe slaap die, net als bij de anderen opkomt doordat Gary opnieuw zijn mediamieke gaven gebruikt.

Op dat moment valt alle stroom op het ruimteschip uit. Het enige licht zijn gekleurde lichten van het hele spectrum van de regenboog die buiten te zien zijn. De anderen stappen na Gary de brug op en kijken verbaasd naar buiten, waar geen sterren of enorm Snee ruimteschip meer te zien zijn.
“Maak ze dood!” zegt Danny tegen Hoshiko, die met zijn katana alle Snee op de brug liquideert.
Jeanne probeert een holo te maken van de kleurenpracht, maar ook die werkt niet.
“Echt alles werkt niet meer”, zegt Jeanne.
Dr. Gueverra kijk naar zijn MLA-pistool en zegt: “Ja, geen enkele elektriciteit meer.”
“Wat is dit?” vraagt Neris.
Ze kijken allemaal naar buiten om te kijken of ze iets kunnen onderscheiden, maar het is vrijwel onmogelijk in te schatten hoe ver de lichten nu bij ze vandaan zijn.

“Er lijkt wel een soort waas overheen te liggen”, zegt Gary, “En daar verderop is een wit licht te zien dat stabiel is.”
Hij wijst naar de plek buiten het ruimteschip. De anderen proberen de witte stip te ontwaren, maar slagen daar niet in. Wel zien ze plotseling een witte flits door het beeld vliegen.
“Dat lijkt een stabiel punt, misschien moeten we daarheen”, zegt Gary.
Plotseling begint het ruimteschip een heel klein beetje te bewegen.
“Hoe kwam dat?” vraagt Dr. Gueverra.
“Ik dacht eraan om naar die witte stip toe te gaan”, zegt Gary, “Misschien als jullie meedenken?”
Dat heeft in eerste instantie niet heel veel effect.
Wel voelt Jeanne dat de energie die ze gebruikt om haar bijzondere krachten te gebruiken langzaam afneemt.
“We moeten hier wel uit”, zegt ze, “Waar is dat punt precies?”
“Daar”, zegt Gary en wijst naar een punt in het blikveld.
“O, ja, nu voel ik het”, zegt Jeanne.
“Ok, nog een keer proberen”, zegt Gary.
Het schip begint te bewegen en dan gaat plotseling alle elektriciteit in het ruimteschip weer aan. Buiten zijn de kleuren verdwenen, maar zien ze zonlicht tussen grote brokken rotsen die samen met het ruimteschip omhoog lijken te gaan. Het lijkt wel een ontploffing van onder de grond. Het ruimteschip wordt opzij geduwd en alle rotsen vallen bijna op dezelfde plaats terug, waardoor er alleen maar een ondiepe krater in het kale landschap is te zien. Het ruimteschip blijkt niet gemaakt om in een atmosfeer te opereren en komt vrij hard neer op de grond.
Ze kijken uit de ramen en zien in de verte een soort bergkam over de hele breedte van het scherm lopen.
“Die bergrug komt me bekend voor”, zegt Dr. Gueverra.
“Die rotsen hier ook”, zegt Danny, “We staan op het plateau bij Savennes. Als ik me niet vergist vlak bij de alien base!”

“Dan moeten we zorgen dat ze niet op ons gaan schieten!” zegt Hoshiko.
Hij gooit het lichaam van een dode snee uit een stoel en neemt plaats om de radio te bedienen. Hij selecteert de noodfrequentie en stuurt een bericht: “Dit is het Snee ruimtschip dat zojuist is neergekomen. Wij zijn mensen die dit schip hebben gekaapt, maar nog niet onder controle hebben. Er zijn duizenden menselijke gevangen aan boord. Stuur hulp.”
Nog geen tien seconden later ontvangt hij een bericht terug.
“Snee ruimteschip, bericht ontvangen, stand-by.”
“Roger.”

Dag 2 Dinsdag 10 oktober 3559

Hoshiko kijkt naar buiten en ziet dan op de beeldschermen van de shuttle-ingang een ruimteschip met Federale herkenningstekens naar buiten vliegen en daarna met hoge snelheid de lucht in verdwijnen.
“Ik zag opeens een Federaal ruimteschip”, zegt Hoshiko.
“Die zijn er snel bij”, zegt Danny, “Zorg dat jullie die deuren in de gaten houden.”
“Ik ben wel benieuwd wat er nu achter die andere deur is”, zegt Dr. Gueverra, “Dat rare blauwe schijnsel is verdwenen.”
“Dat deed me trouwens wel denken aan dat schijnsel op het eiland van Adventure Worlds, waar dat bedrijf die tests met FTL-communicatie deed”, zegt Danny.
Dr. Gueverra doet de deur open en ziet daar alleen maar de restanten van complexe apparatuur.
“Dat zou het best geweest kunnen zijn”, zegt Dr. Gueverra.
“Mijn communicator doet het weer”, zegt Jeanne, “Het is 10 oktober 3559!”.
“Dat betekent dat we de reis geen enkele tijd heeft gekost!” zegt Hoshiko, “Dat kan helemaal niet.”

Van onder in het schip klinken duidelijke Federale blasterschoten en op dat moment komt er ook een bericht over de radio.
“Snee schip, er is al een special forces team aan boord. Blijf op de brug tot ze jullie komen halen.”
Dr. Gueverra komt terug uit de ruimte met de kapotte apparatuur en kijkt of de Snee op de brug iets van vertalers bij zich hebben, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Die wil hij nog wel hebben.
Na ongeveer 20 minuten horen ze de deur van de brug opengaan.
“Army!” roept een stem, “We hebben het schip veiliggesteld.”
Voorzichtig komt een man in een Federaal combat armour met een assault blaster de brug op.
“Nice work!” zegt hij tegen ze, “Kom maar mee naar beneden.”

Ze lopen mee het ruimteschip door, want de militairen hadden de liften uitgeschakeld. Overal zien ze dode Snee liggen. Op twee dekken zijn grote verzamelruimtes waar in totaal ongeveer 2000 mensen dolblij zijn dat ze uit handen van de Snee zijn gered. Er lijken ongeveer acht man van het special forces team aan boord te zijn. De man die ze op de brug heeft opgehaald neemt ze mee naar de shuttle ingang waar het force field nu is uitgeschakeld en een Federale shuttle in de ruimte bij de ingang staat.

Ze vliegen naar de space port waar ze buiten het zicht van het publiek meegenomen worden naar een afgescheiden deel. Daar kunnen ze uitrusten krijgen degenen die dat nodig hebben medische verzorging. Wel moeten ze hun MLA-wapens inleveren. De vol-gende twee dagen volgen intensieve sessies waarin ze uitgebreid individueel vertellen wat er allemaal is gebeurd. Aan het einde daarvan worden Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannyze uitgenodigd in een grote vergaderzaal. Daar is ook een hoge Federale ambtenaar aanwezig. Allereerst geeft een inlichtingenofficier een volledige samenvatting van het verhaal dat zij hebben verteld.

“De Federatie is jullie zeer dankbaar voor het bevrijden van de gevangen kolonisten van Krentan, het redden van onze twee soldaten en het veroveren van een Snee-ruimteschip. Daarvoor kunnen we jullie publiekelijk Helden van de Federatie maken. De vraag is even of jullie dat ook willen. Het betekent waarschijnlijk dat jullie nergens meer anoniem over straat kunnen gaan. Als jullie voor die eer bedanken, dan zullen we het verhaal vertellen dat een SF-team die mogelijk heeft gemaakt. De Federatie zal jullie dan op een andere manier bedanken voor de door jullie getoonde moed en inzet. Wij kennen ieder van jullie in dat geval 150.000 monits toe.”
Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Dannyzien dat wel zitten, alleen Dr. Gueverra heeft nog een extra vraag: “Ik hoorde dat de Snee vertalers hebben, daar wil ik er wel één van hebben.”
“Dat kan ik u op dit moment niet beloven. Daarover nemen we contact op.”

Het neerstorten van het Snee ruimteschip is interplanetair nieuws. Een grote doorbraak en een teken dat de Federatie niet machteloos is tegen de Snee. De eer wordt inderdaad gelegd bij Team Bravo waarbij de mediamieke gaven van twee van haar teamleden de doorslag hebben gegeven in het uitschakelen van de Snee en het kapen van het toestel. Niemand vertelt iets over de manier waarop het Snee-ruimteschip terug is gekomen en hoe snel dat is gegaan, want weer tot allerlei speculaties leidt.

Dag 17 Woensdag 25 oktober 3559

Aan het einde van de maand oktober benadert Diana Cromwell Dr. Gueverra. Ze heeft een aanbod voor hem. De Federatie wil niet dat Snee-technologie waarvan de werking nog niet bekend is verspreid wordt. Ze verwachten ook dat het onderzoek naar alle technologie, inclusief de vertalers, jaren gaat duren. Ze willen graag, tegen betaling van de expertise van Dr. Gueverra gebruik maken. De Federatie zorgt er dan voor dat hij op een veilige plaats ergens in New Moulinoir dit onderzoek kan doen. Dr. Gueverra zegt dat hij geïnteresseerd is dat hij zal laten weten of hij van het aanbod gebruik maakt.

Dag 34 Zaterdag 12 november 3559

Na iets meer dan een maand, op 12 november verschijnt de Starlight Seraph boven Argin en binnen een paar dagen hebben ze hun bagage ontvangen die ze aan boord hadden achtergelaten.
Die avond zitten ze samen bij de Dirty Nelly en nemen alle vreemde dingen nog eens door.
“Het is maar goed dat je je bagage terug hebt”, zegt Dr. Gueverra, “Anders was je je mooie harp kwijtgeweest.”
“Ik had er alle vertrouwen in”, zegt Jeanne.
“Dat Federale ruimteschip wat plotseling opsteeg zat mij nog steeds dwars”, zegt Hoshiko, “Ik heb eens wat onderzoek gedaan en ik ben erachter gekomen dat de registratie nergens bekend is. Het rare is dat ook het type volslagen onbekend is. Niemand heeft ooit zoiets gezien.”
“Waren het dan toch Dreton?” vraagt Danny.
“Die soldaten waren gewoon mensen volgens mij”, zegt Dr. Gueverra, “Die Dreton wilde ook niet met de Federatie samenwerken.”
“En ze moeten al aan boord zijn geweest”, zegt Hoshiko, “Ze konden nooit zo snel ergens vandaan komen en afgezet worden.”
“Dus ze waren op Krentan?” vraagt Gary, “Dan zou dat het team zijn dat die satellieten heeft opgeblazen en die andere ruimteschepen bezig gehouden.”

Dag 41 Zaterdag 19 november 3559

Rang Dae-Hyun nodigt Dr. Gueverra, Gary, Hoshiko, Jeanne en Danny uit om voor een diner in het meest luxe restaurant van New Moulinoir op zaterdag 19 november. Het hele gezien Rang is bij het diner, inclusief Chanyong, die weer helemaal is hersteld na de val in de skydome. Het is een aangenaam diner, waarbij Dae-Hyun hen bedankt voor alles wat ze hebben gedaan om de Starlight Seraph en haar bemanning en passagiers te beschermen. Hij zal namens elk van hen een donatie van 50.000 monits doen aan een door een ieder te benoemen goed doel.